เลห์รัก fool in love
เรื่องราวรักหลอกๆของวิลักษณ์สาวใช้ในบ้านสุดแสบของบ้านอัศวกุล
ที่มักจะชอบแอบเอาชุดของเจ้านายตัวเองมาใส่และโกหกใครๆว่าเป็นลูกคุณหนูไฮโซ
ความวุ่นวายของวิลักษณ์ที่ก่อขึ้นนั้นจะจบลงอย่างไร เมื่อมีหนุ่มไฮโซมาแอบชอบเธอ
เพราะคิดว่าเธอนั้นเป็นลูกคุณหนูจริงๆ งานนี้วิลักษณ์จะทำยังไง


โปรดติดตามไปด้วยกันนะคะ
นิยายเรื่องนี้แต่ง 2 เว็บนะคะ ผู้แต่งเป็นคนเดียวกัน
ติดตามการอัพเดตได้ทั้งสองเว็บเลยค่ะ
ทั้งเว็บนี้และเว็บขีดเขียนนะคะ
http://www.keedkean.com/member.html?id=12767
ตามลิงค์นี้เลยนะคะ เป็นเว็บหลักของนักเขียนเองค่ะ

Tags: รัก,โรแมนติก,คอมเมดี้

ตอน: มาสมัครงานครับ

"เป็นอะไรไปเห็นนั่งเงียบมาตลอดทางเลย"
รัตนาหันมาถามลูกสาวในขณะที่กำลังนั่งรถกลับบ้าน
"เปล่าค่ะ" ศินาราตอบเพียงสั้นๆ
"เอ่อ แล้วนี่งานที่บริษัทเป็นยังไงบ้าง"
"ก็ดีค่ะ เรียบร้อยดี"
"อืม ก็ดีล่ะ". "อ้อ แม่ลืมบอกลูกไปว่าแม่จะให้ลุงสันต์กับนายสน ไปกับแม่ที่อเมริกาด้วยนะ"
"เอ๊ะ คุณแม่จะไปอเมริกาทำไมหล่ะคะ"
"พอดีว่า ทางบริษัทที่โน่นเขามีปัญหาแม่ต้องรีบไปเคลียร์ให้เรียบร้อยหนะ"
"แล้วคุณลุงสันต์กับนายสนต้องไปด้วยหรอค่ะ"
"ใช่จ๊ะ พอดีแม่ไม่ค่อยอยากไปคนเดียว อีกอย่างแม่ไม่ชอบขึ้นรถประจำทางที่โน่นหนะ แม่ไม่ชิน"
"อ่อหรอค่ะ แล้วคุณแม่จะกลับเมื่อไหร่ค่ะ"
"อืม แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ก็คงจนกว่างานจะเรียบร้อยดีแหล่ะ"
"อ้าว คุณแม่ไม่มีกำหนดกับแบบนี้ แล้วใครจะขับรถให้หนูนาหละคะ"
ศินารารู้สึกกังวลเพราะว่าตั้งแต่เธอเกิดมานั้นยังไม่เคยขับรถเลยซักครั้ง
มีแต่ลุงสันต์และก็นายสนที่คอยเทียวไปรับไปส่งเท่านั้น
"อ่อ ไม่ต้องเรื่องนั้นหรอก แม่ให้ป้าทิพย์แกจัดการหาคนขับรถใหม่ให้หนูแล้ว"
"อีกไม่นานก็คงจะได้แหล่ะจ๊ะ" ผู้เป็นแม่ตอบอย่างใจเย็นและน้ำเสียงอ่อนโยน
ศินาราพยักหน้ารับเล็กน้อยเมื่อไม่มีข้อสงสัยใดๆแล้ว

ณ บ้านอัศวกุล
ติ่งหน่อง ติ่งหน่อง เสียงกดออดจากประตูรั้วหน้าบ้านอันใหญ่โตมโหฬาร
จากนั้นไม่นานนักก็มีหญิงสาวเดินออกมาเปืดประตูต้อนรับ
"มาหาใครค่ะ" สิ้นเสียงคำถาม หญิงสาวและคนที่ถูกถามถึงกับอึ้ง
"นาย"/"คุณ"!! เอาแล้วไงหละที่นี้
"นายมาที่นี่ทำไม" หญิงสาวเอ่ยถามอย่างไม่เป็นมิตร
"พอดีฉันเห็นป้ายรับสมัครพนักงานขับรถหนะ ก็เลยจะมาสมัครดู"
เขาเองก็ตอบอย่างไม่เป็นมิตรเช่นกัน
"คุณเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้หรอ"

เขาถามต่อถึงแม้จะไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไหร่ว่าเธอคือเจ้าของบ้าน
เพราะดูจากการแต่งตัวเหมือนเด็กรับใช้มากกว่า ถักเปียสองข้าง
ปล่อยหน้าม้าลงมาประคิ้ว สวมเสื้อยืดธรรมดา กางเกงรัดรูปสามส่วน
และที่สุดคือสวมรองเท้าแตะที่แสนจะเก่าและใกล้จะขาดนั้น
ทำเอาเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าใช่คนเดียวกับที่เขาเจอก่อนหน้านั้นหรือเปล่า

"นี่นาย จะจ้องฉันอีกนานไหม" หญิงสาวตะโกนเสียงดังเพื่อเขาสะดุ้งตื่นจากการเพ่งเล็งการแต่งตัวของเธอ ที่เธอเองก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน
"อ่ะ เอ่อ ตกลงคุณเป็นเจ้าของบ้านหรอ" เขาถามย้ำ
"อืม คือว่าฉันเป็น ฉัน..ฉันเป็น" เธอกระอึกกระอักไม่รู้จะตอบอะไร
แม้ว่าเธอโกหกไปก็ไม่มีประโยชน์ หากว่าเขาได้เข้ามาทำงานที่นี่ เขาก็ต้องรู้อยู่ดีว่าเธอเป็นอะไร
ในขณะที่เธอกำลังคิดหาคำตอบอยู่นั้น ก็มีเสียงแตรรถดังมาจากด้านหลังชายหนุ่ม
ปิ๊นน ปิ๊นน ปิ๊นนน
ชายวัยกลางคนลงมาจากที่ขับรถมาด้วยความสงสัยก่อนจะถามว่า
"นี่นังลักษณ์ ทำไมแกไม่รีบเปิดประตูห๊ะ"
ลักษณ์ยังคงอึ้งอยู่ในสถานการณ์นั้น จนลืมว่าต้องไปเปิดประตูให้เจ้านายของตัวเอง
"อ้อ ค่ะค่ะ ลุงสันต์ ฉันจะรีบไปเปิดเดี๋ยวนี้แหล่ะ"
จากนั้นวิลักษณ์ก็รีบวิ่งแจ่นไปเปิดประตูทั้งสองบานใหญ่อย่างรวดเร็ว
และเมื่อรถของเจ้านายของเธอนั้นแล่นเข้าไปในตัวบ้านเสร็จแล้ว เธอก็ทำการปิดประตู
แต่ก็ทำให้เธอตกใจนิดๆเมื่อมีมือชายหนุ่มคนนึงมากันไว้ เธอจึงนึกได้ว่าเมื่อกี๊เขาก็อยู่ตรงนี้นี่นา
"มีอะไร" เธอถามเหมือนจำไม่ได้ว่าเขามาทำอะไร
"อ่ะ อ่าวนี่คุณ ก็ผมบอกว่าผมจะมาสมัครงานนี่ครับ คุณนี่ขี้หลงขี้ลืมนะ"
"อ่อหรอ เอ่อคือ พอดีได้คนแล้ว นายไม่ต้องมาสมัครแล้วหล่ะ"
เธอพูดพร้อมกับรีบพยายามปิดประตูอย่างไวเพื่อไม่อยากสนทนาไปกว่านั้น
"งั้นหรอครับ ไม่เป็นไรครับงั้นผมขอพบเจ้าของบ้านนี้หน่อยครับ"
เขายิ้มเจ้าเลห์นิดๆและสะใจที่เห็นท่าทีร้อนรนตกใจของเธอ
"นายจะอยากพบเจ้าของบ้านทำไม ก็ฉันนี่แหล่ะเจ้าของบ้านหลังนี้"
เธอเผลอหลุดปากโกหกในสิ่งที่ไม่น่าพูดออกไป
"หึหึ นี่คุณยังจะกล้าโกหกต่ออีกหรอเนี่ย ช่างกล้า" เขาหัวเราะใส่นิดๆ
นั่นสิ ฉันยังจะมีหน้าโกหกต่ออีกหรอเนี่ย น่าไม่อายชะมัด เธอคิดเห็นด้วยกับเขาในใจ
"นี่คุณ แล้วตกลงนี่นายจะเอายังไงกับฉัน........"
"อ้อ อย่าบอกว่านายตามฉันมาเพื่อจะมาแก้แค้นเรื่องวันนั้นหนะ"
เธอพูดพร้อมกับทำสีหน้าตกใจกลัวนิดๆและดูโอเวอร์ไปหน่อย
"นี่คุณ สติยังครบอยู่ไหมห๊ะ ก็ผมบอกว่าจะมาสมัครงานไง ไม่ได้ยินหรอ"
"หรือว่าสมองเพี้ยน หูก็เลยเพี้ยนไปด้วยหนะ" เขาย้อนกลับอย่างกวนประสาท
"นี่นาย นายกล้าว่าฉันขนาดนี้เลยหรอ" เธอพูดพร้อมกับจะยกหมัดใส่หน้าเขา

แต่มีเสียงดุมาจากด้านหลังด้วยน้ำเสียงเรียบๆและดังพอประมาณ
"นี่ลักษณ์ หยุดเลยนะ" ทำเอาหญิงสาวถึงกับหยุดชะงักในทันที
เมื่อพาธีร์ได้พบหน้าเจ้าของเสียงดุนั่น เขาก็คงเดาได้ไม่ยากว่านี่ก็คงเป็นคุณหนูนา
ที่แม่ของเขาต้องการให้แต่งงานด้วยสินะ ซึ่่งนั่นก็ทำให้เขาพอใจเล็กน้อยกับใบหน้าอันน่ารัก
น่าเอ็นดูของเธอ

ศินาราหันมามองหน้าทั้งสองด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจและ งง นิดๆ ว่าชายที่มายืนอยู่
หน้าบ้านของเธอนั้นเป็นใคร "แล้วนี่คุณเป็นใครค่ะ" เธอเอ่ยถามเสียงเรียบๆหวานๆ
"เอ่อคือผมชื่่อพา..เอ่อ ชื่่อ ภูผาครับ ผมจะมาสมัครงานเป็นคนขับรถครับ"
เขาแนะนำตัวอย่างไม่เป็นทางการเพราะไม่สามารถเอ่ยชื่อจริงได้
"อ่อ งั้นก็เข้ามาข้างในก่อนสิค่ะ" เธอยิ้มรับหวานๆก่อนที่จะเดินนำเข้าไปข้างใน
วิลักษณ์ได้แต่มองตามหลังไปอย่างไม่พอใจกับท่าทางอันอ่อนหวานของเขาที่ทำใส่คุณหนูของเธอเมื่อกี๊







kongkang
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 18 ก.ค. 2557, 00:15:43 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 18 ก.ค. 2557, 00:15:43 น.

จำนวนการเข้าชม : 661





<< วิธีทำความรู้จักหลอกๆ   ประทับใจแล้วหล่ะสิ >>
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account