บำเรอรัก เพลิงสวาท NC18++

เพียงแค่เห็นเธอครั้งแรก โดมินิคก็บอกกับตัวเองว่าเขาจะต้องได้สาวสวยแต่งตัวเซ็กซี่ผู้นี้มาเป็นหนึ่งในผู้หญิงของเขาให้ได้ในระยะเวลาที่เขาทำงานอยู่ไทย เขาพยายามหาวิธีเพื่อจะได้เธอมา แต่เหมือนสวรรค์เข้าข้างเทพบุตรอย่างเขาเสมอ เมื่อแม่เลี้ยงของเธอติดหนี้การพนันที่คาสิโนของเขาในจำนวนไม่น้อย อย่างไรเสียงานนี้เขาต้องได้ร่างบางของสาวสวยสุดเซ็กซี่ไม่แพ้ดาวยั่วมาแนบอกไว้นอนกอดข้างกายอย่างแน่นอน...



โดมินิค แคโรว์เวล

นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้หยิ่งยโส

เลือดผสม อิตาล-รัสเซีย วัย 32ปี



นิต้า ฉัตรทรัตย

สาวสวยสุดเซ็กซี่ วัย 26ปี ที่ไม่ได้มีดีแค่ความสวย

\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
ปล.หากยังพบคำผิด คำตก ก็ติชมเข้ามากันได้เลย ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน


ทักทายกันได้


Tags: คมน์

ตอน: บทที่1......50%



หญิงสาวตกอยู่ในความเครียดอีกครั้งเมื่อเจ้าหนี้ของแม่เลี้ยงยกโขยงกลับไปกันจนหมดแล้ว ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ เธอจะต้องมาจ่ายหนี้แทนแม่เลี้ยงโดยที่เธอไม่ได้รู้เรื่อง จำนวนเงินตั้งมากมายภายในสามวันจะไปหาที่ไหนได้ทัน

“ยัยต้า ยัยต้า!” พรพรรณเห็นลูกเลี้ยงทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาที่อยู่ใกล้ตัวเห็นหญิงสาวเงียบจึงเรียก

“อะไรของคุณอีก!!” หญิงสาวตอบออกไปอย่างรำคราญ

“แกกล้าขึ้นเสียงกับฉันหรอนิต้า”

“ก็แล้วทำไมจะขึ้นเสียงกับคุณไม่ได้ฉันไม่รู้หรอกนะว่าจะไปเอาเงินจากไหนไปคืนเขา”

“แล้วแกไม่มีหรือไงสิบห้าล้านน่ะ”

“ฉันมีถึงที่ไหนล่ะ ถึงมีก็มีไม่พอเขาหรอก”

“แกขาดเท่าไหร่ แกก็ไปยืมจากแฟนแกสิ คุณดนัยน่ะเขารวยขนาดนั้นก็คงจะมีให้แกอยู่หรอก”

“คุณดนัยไม่ใช่แฟนฉัน ก็บอกแล้วไงว่าฉันกับคุณดนัยเราไม่ได้เป็นอะไรกัน นอกจากเจ้านายกับลูกน้อง”

“ถึงไม่ใช่ แกก็ไปยืมจากเขาก่อนไม่ได้หรือไง ถ้าสามวันเราไม่มีเงินไปคืนเขา ไอ้ฝรั่งนั่นมันต้องฆ่าฉันตายแน่ๆ”

คำพูดของแม่เลี้ยงเอาแต่ได้โดยไม่คิดถึงคนที่ต้องหาเงินให้ใช้บ้างเลย พรพรรณแม่เลี้ยงวัย 47ปีของนิต้าที่แต่งงานกับบิดาเธอตั้งแต่ที่มารดาแท้ๆ ของเธอได้เสียไปเมื่อยี่สิบปีก่อน แม้ว่าพรพรรณจะไม่ได้เลี้ยงเธอและน้องมาอย่างลำบาก แต่นิต้ากับน้องสาวก็ไม่ค่อยจะถูกกันกับนางมากนัก

ด้วยนิสัยที่เห็นแก่ตัว ชอบพูดจาร้ายๆ กับเธอและน้องสาวมากตลอดจึงทำให้นิต้า ย้ายออกจากบ้านที่เคยเป็นที่อยู่ของบิดามารดาของเธอ ออกไปอยู่คอนโดฯ ที่เธอใช้เงินก้อนแรกหามาได้หลังจากที่เรียนจบปริญญาโทตั้งแต่นิต้าอายุ 23ปี นี่ก็เป็นเวลาสามปีกว่าแล้วที่เธอ ไม่ค่อยได้เข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้ส่วนน้องสาว นิต้าก็ซื้อคอนโดใกล้มหา’ลัยให้อยู่ ไม่ได้กลับมาบ้านนี้อีกมีเพียงพรพรรณแล้วแม่บ้านเท่านั้นที่อยู่บ้านหลังนี้

“ถ้าคุณไม่ไปเล่นการพนักที่บ่อนนั่น ก็คงจะไม่เป็นหนี้เขาถึงสิบห้าล้านหรอก”

“ก็ฉันเบื่อ ฉันก็ต้องหาอะไรทำบ้างสิ” นางเถียงออกมา

“ถ้าเบื่อมากทำไมคุณไม่หางานทำ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าจะไปหาเงินตั้งมากมายมาจากไหน ปล่อยให้เขาฆ่าตายไปเลยก็ดี” หญิงสาวบ่นออกมาพร้อมกับลุกขึ้นเดินออจากห้องรับแขกไปยังรถสปอร์ตที่จอดอยู่หน้าบ้าน ไม่นานเสียงตัวรถวิ่งออกไปจากหน้าบ้าน แสดงว่าให้รู้ว่าหญิงสาวผู้เป็นลูกเลี้ยงของนางได้กลับออกไปแล้ว

“เฮ้อ แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย นังต้ามันจะเอาเงินสิบห้าล้านไปคืนไอ้ฝรั่งนั่นหรือเปล่านะ” ยิ่งได้ยินว่านิต้าจะปล่อยให้เจ้าหนี้ฆ่าตายไปโดยไม่คิดจะช่วย พรพรรณก็คิดกลัวขึ้นมาทันที ตั้งแต่เลี้ยงนิต้ามารู้ดีว่าลูกเลี้ยงนางคนนี้ เป็นคนเช่นไร

“แกต้องช่วยฉันสินิต้า ฉันเลี้ยงแกมาตั้งแต่อายุ15เชียวนะ”

เธอเหมือนคนบ้าที่พูดอยู่คนเดียว แต่นางยังเชื่อว่านิต้าที่หาเงินเก่ง จะต้องมีเงินมาคืนให้กับโดมินิคอย่างแน่นอน พรพรรณเชื่ออย่างนั้น

+++++++++++++++++++

ทางด้านโดนิมิคเขาคาดไม่ถึงว่าลูกหนี้ที่เขาลงทุนไปทวงเองถึงที่บ้านหลังนั้น ลูกสาวจะเป็นคนเดียวกับที่เขาต้องตาต้องใจหมายมั่นปั้นมือไว้ ตั้งแต่ครั้งที่เธอเสนอราคาสินค้า ในเมื่อตั้งปฏิภาณกับตัวเองไว้แล้วว่าเขาจะต้องได้หญิงสาวคนนี้ดูท่าทางเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงเหมือนอย่างที่เขาเคยผ่านมามากมาย ท่าทางหยิ่งผยองในตัวเธอมีอยู่มาก ความมั่นใจในตัวเองของเธอฉายออกมาให้เห็น และมันเหมือนกับการท้าทายคนอย่างโดมินิค แคโรว์เวล

“นางสาวนิต้า ฉัตรทรัตย์ อายุ 26ปี จบปริญญาโท.ด้านบริหารและอีกใบจบปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์ ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้หารและเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทรับเหมา...”

ชายหนุ่มนั่งอ่านไล่ตามตัวอักษรข้อมูลประวัติส่วนตัวของหญิงสาวไปทีละบรรทัดอย่างใจเย็น หลังกลับมาจากบ้านของแม่เลี้ยงหญิงสาว โดมินิคก็ให้อีธานเพื่อนสนิทอีกคนที่คอยทำงานให้เขาในตำแหน่งมือซ้ายไปหาข้อมูลของหญิงสาวผู้นี้มาให้เขาโดยด่วน เธอไม่ได้แค่เก่งอย่างเดียว เธอยังมีรูปร่างสะสวย มองจากภายนอกแล้วช่างไร้ที่ติเสียจริงไม่มีข้อไหนในร่างกายเธอที่โดมินิคเห็นว่ามันบกพร่อง

“เธอจะต้องเป็นของฉันสาวสวย” โดมินิคพูดออกมาเบาๆ จนคนที่นั่งทำงานอยู่มุมห้องเงยหน้าขึ้นมาว่าเจ้านายตัวเองบ่นอะไรออกมาคนเดียว จะว่าบ่นให้เขาที่งานไม่ได้เรื่องก็คงจะไม่ใช่ เพราะเจ้านายกำลังอมยิ้มกับตัวเอง

“นิค...นายไม่ได้บ่นให้ฉันใช่ไหม”

-พลับ!!-

สิ้นเสียงของไมค์ถามมาแฟ้มเล็กที่อยู่บนโต๊ะเจ้านายก็ปลิวว่อนตรงมายังเขาทันที แต่โชคดีที่โดมินิคไม่ได้กะให้โดนคนถาม

“ฉันไม่ได้ว่าอะไรให้แกโว้ย...แกจะไปไหนก็ไปไมค์”

คนฟังยิ่งสงสัยหนักขึ้นไปอีก อยู่ดีๆ มาไล่ให้เขาไปไหนก็ไป แล้วจะให้ไปไหนล่ะก็ทำงานอยู่ แล้วโต๊ะของเขาก็อยู่ในห้องเดียวกันกับเจ้านาย

“ไอ้นิค แกจะบ้าหรือไงว่ะ อยู่ดีๆ มาไล่ให้ฉันออกไป ฉันก็นั่งทำงานของฉันดีๆ ”

“ไมค์ นายว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นไง” ผู้เป็นนายถามขึ้นมา ไม่ได้สนใจในคำพูดของไมค์ก่อนหน้านี่เลย

“ผู้หญิงคนไหน” นั่นสิ ผู้หญิงคนไหนของโดมินิค วันๆ มีผู้หญิงมากมายวิ่งเข้ามาหาเจ้านายแล้วเขาจะจำได้ยังไง

“นิต้า” โดมินิคเอ่ยสั่นๆ

“ก็...โอเค รูปร่างก็...”

“นี่ๆๆ ฉันให้นายพูดถึงการทำงานกับนิสัยเธอ ไม่ได้ให้นายพูดถึงสัดส่วนของเธอ” ผู้เป็นนายรีบพูดขึ้นมาทันที

“แล้วฉันจะรู้ไหมล่ะ” ไมค์บ่นเบาๆ

“ไอ้ไมค์!” เสียงเรียกบอกให้รู้ว่าเขาเริ่มไม่พอใจ

“เออๆ ก็ได้ๆ ” ไมค์ตัดความรำคราญ “เท่าที่ฉันรู้มาจากคุณดนัยผู้ร่วมงานของเธอ คุณนิต้าเธอเป็นคนเก่งมากเลยที่เดียว สามารถทำงานเป็นผู้ช่วยผู้บริหารของคุณดนัยได้อย่างดี นอกจากนี้ยังเป็นที่ปรึกษาของบริษัทรับเหมาก่อสร้างหลายแห่ง ในประวัตินายก็เห็นนี่ว่าเธอไม่ได้จบโท.แค่ใบเดียว เธอยังจบปริญญาตรีวิศวกรรมอีก เธอมีน้องสาวหนึ่งคน กำลังเรียนมหา’ลัยอยู่”

“ผู้หญิงคนนี้แหละที่ฉันต้องการ!” แววตาสีน้ำตาลอ่อนในขณะที่พูดเหมือนมีแสงฉายออกมาเห็นได้ชัดว่าโดมินิคจะเอาผู้หญิงคนนี้ให้ได้

“เฮ! ฉันว่านายอย่าไปยุ่งกับเธอเลย เห็นเซ็กซี่แบบนั้นมีข่าวออกมาว่ากิ๊กกันกับคุณดนัยนะ” ไมค์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่เล่าประวัติหญิงสาวออกมาตามที่รู้ แล้วดูจากข้อมูลที่อีธานหามาให้เจ้านาย

“ก็แค่กิ๊ก!!” เขาสิจะเป็นผัวตัวจริงของเธอ โดมินิคคิดในใจ ไม่ได้พูดออกมาให้เพื่อนสนิทรู้ว่าเขากำลังจะคิดอะไรอยู่

“นายคิดจะทำอะไรนิค” ลองโดมินิคสนใจใครแล้ว เขาจะต้องเอาให้ได้ ยิ่งท้าทายยิ่งชอบ

“เรื่องบริษัทของคุณดนัยไปถึงไหนแล้ว” ช่างเปลี่ยนโหมดเร็วจริงๆ จนลูกน้องอย่างไมค์ตามไม่ทัน

“ก็ยังไม่ได้เซ็นสัญญาเลย ตอนนี้ทางคุณดนัยก็กำลังสั่งสินค้าเข้ามาแล้วอีกสองวันถึงจะได้และเซ็นสัญญาด้วยเลย” ไมค์บอกรายละเอียดแก่เจ้านาย ไม่ได้สนใจใบหน้าหล่อเข้มว่ากำลังมีรอยยิ้มผลุดขึ้นมาจางๆ

“ฉันมีงานให้นายทำ”

“อะไร...”

++++++++++++++++++++
ฝากผลงานด้วยนะฮับ หากเจอคำผิด คำตก(เยอะ) ไรท์ฝึกหัดคนนี้ต้องบอกว่า ขออภัยด้วย



คมน์
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 11 ต.ค. 2557, 03:06:50 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 11 ต.ค. 2557, 03:06:50 น.

จำนวนการเข้าชม : 687





<< บทที่1.........30%   บทที่1.........100% >>
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account