ราคีสีเพลิง:รังสี ดุจดาริน รางนาก(ปลายปากกาสำนักพิมพ์)
‘ดีเลิศ’ และ ‘บัวบุษบา’ แต่งงานกันท่ามกลางความขัดแย้งของสองตระกูล
ท่ามกลางความเกลียดชังของยาย ‘เจิมจันทร์ เสน่ห์จันทน์’
ผู้ไม่มีวันยอมรับหลานสะใภ้นอกคอกอย่างหล่อน!

หลายปีที่ชายหนุ่มประคับประคองครอบครัวอย่างดีเลิศสมชื่อ
บัวบุษบากลับฝันร้ายถึงเหตุการณ์ฆาตกรรมเมื่อหลายสิบปีก่อนแทบทุกคืน
ไหนยังตะกรุดประหลาดที่ทิ้งไปกี่ครั้งก็กลับมาอยู่ที่เดิมได้เสมอ
และความรู้สึกเสียวสันหลังราวกับมีใครจับจ้องมองหล่อนอยู่ตลอดเวลา
ทำให้บัวบุษบารู้สึกกลัว ‘เรือนเสน่ห์จันทน์’ อันแสนลึกลับ
มากพอๆ กับที่หล่อนกลัว ‘ความจริง’ ที่ซ่อนอยู่ใน ‘ความฝัน’ ของตนเอง!

*******************

ใครชอบแนวนิยายรักโรแมนติก ดราม่า สยองขวัญ มีการเล่นคุณไสยมนตร์ดำ อิจฉาริษยา ปมกลับชาติมาเกิด และเหล่าบริวารผีรับใช้ จัดไป! ทีมงานปลายปากกาสำนักพิมพ์นำมาลงให้ได้อ่านกัน ประมาณ 60-70% ของเรื่องนะคะ


*******************

นักอ่านท่านใดสนใจมีทั้งแบบ eBook และแบบรูปเล่มนะคะ

***สำหรับแบบรูปเล่มวางจำหน่าย 4 ช่องทาง***

1.ศูนย์หนังสือจุฬาฯ
2.ร้านออนไลน์ เช่น ร้านนิยายรัก.com ร้านbooktogothailand
3.สั่งซื้อโดยตรงกับสนพ.โดย inbox หาแอดมินเพจปลายปากกาสำนักพิมพ์
4.ซื้อผ่าน plaipakkabooks_officialshop ใน shopee

หนังสือพร้อมส่ง

ราคาปก 218 บาท
ค่าจัดส่งลงทะเบียน 25฿ (รวมเป็น 243฿)
ค่าจัดส่ง EMS 45฿ (รวมเป็น 263฿)

หรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ "ปลายปากกา สำนักพิมพ์"

***แบบ eBook วางจำหน่ายที่เว็บ Mebmarket***


*******************

หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้เป็นซีรีส์ "ร้อยเล่ห์เสน่ห์จันทน์" มีทั้งหมด 4 เรื่อง แต่งโดยนักเขียน 3 ท่าน ดังนี้
-ราคีสีเพลิง แต่งโดย รังสี (วิรัตต์ยา) ดุจดาริน (พิมาลินย์) รางนาก (สะมะเรีย)
-มาลีเริงไฟ แต่งโดย รังสี (วิรัตต์ยา)
-เลื่อมลายพรายจันทร์ แต่งโดย ดุจดาริน (พิมาลินย์)
-ม่านมนตกานต์ แต่งโดย รางนาก (สะมะเรีย)

*******************

จุดเชื่อมโยงคือ 'ยายเจิมจันทร์ เสน่ห์จันทน์' ยายของหลานๆ ทั้ง 4 ซึ่งเป็นตัวเอกของทั้ง 4 เรื่องด้านบนเลยจ้า แต่ละเรื่องก็เป็นเรื่องราวของหลานๆ แต่ละคนแตกต่างกันไป (ราคีสีเพลิง เป็นเรื่องราวของหลานชายคนโต หนุ่มเนื้อหอมประจำบ้านเสน่ห์จันทน์ค่ะ)

Tags: ผี ดราม่า ริษยา โรมานซ์ กลับชาติมาเกิด คุณไสย

ตอน: บทที่ 13 โกรธแล้วได้อะไร -100% + วางศูนย์หนังสือจุฬาฯ

วิรงรองขับรถออกจากคฤหาสน์หรูใจกลางกรุงเทพมหานคร ที่คฤหาสน์ของคุณตาคุณยายมีสาวใช้ชาวเขมรไว้ใจได้อยู่คนหนึ่ง สาวใช้คนนี้เมื่อก่อนเคยเป็นพี่เลี้ยงคอยป้อนข้าว ป้อนน้ำเธอและพี่ชายจนเติบโต ทำงานรับใช้คนในคฤหาสน์มากว่ายี่สิบปี จึงมั่นใจเสียยิ่งกว่ามั่นใจว่าสาวใช้เขมรรายนี้จะไม่ปากโป้งเอาเรื่องของเธอไปบอกใครอย่างแน่นอน

ซึ่งก็นับว่าไม่เสียเที่ยว เพราะนอกจากจะแนะนำหมอผีขมังเวทย์ให้แล้ว ยังเขียนแผนที่พร้อมทั้งเบอร์โทรศัพท์ให้เธอมาอีกด้วย

‘หมอผีคนนี้ของแรงค่ะคุณวิ รับรองว่าไม่ผิดหวังแน่ๆ’

วิงรงรองมุ่งหน้าไปยังนครปฐมทันทีตามแผนที่ที่สาวใช้เขียนให้ แม้จะค่อนข้างไกลออกห่างตัวเมืองนครปฐมไปเยอะมาก แต่ซอยไม่ได้ซับซ้อนนัก เธอจึงมาถึงที่หมายได้โดยไม่หลงทาง

หญิงสาวจอดรถไว้ข้างถนนลูกรัง จากนั้นก็เดินเท้าลัดเลาะผ่านสวนผลไม้เข้าไป

“เดินเข้าไปเรื่อยๆ จะพบบ้านไม้ชั้นเดียวเก่าๆ”

วิรงรองก้มอ่านกระดาษในมือ แล้วจึงรีบก้าวยาวๆ เมื่อเห็นยอดหลังคาโผล่พ้นจากพุ่มไม้ หญิงสาวเดินข้ามสะพานไม้กระดานแผ่นไม่ใหญ่นักซึ่งพาดผ่านร่องน้ำในสวน ก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าบันไดบ้านไม้ชั้นเดียว หลังขนาดกะทัดรัด

“ฉันมาหาหมออินเยงค่ะ”

หญิงสาวตะโกนเรียก ใจคอไม่สู้ดีนัก รู้อย่างนี้น่าจะเอาสาวใช้มาด้วย มาคนเดียวแบบนี้เกิดหมอผีเขมรกลัดมันทำมิดีมิร้ายเธอคงไม่มีทางสู้

“เข้ามาสิคุณวิรงรอง ผมรอคุณอยู่”

ไฮโซสาวถึงกับขนอ่อนลุกชันไปทั้งตัว เขารู้ได้ยังไงว่าเธอชื่อวิรง รอง แล้วรู้ได้อย่างไรว่าเธอจะมาหา หรือว่าสาวใช้โทรศัพท์มาบอกล่วงหน้า หญิงสาวครุ่นคิดด้วยความสับสน ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่หมออินเยงเดินออกมาจากในบ้าน เขาเป็นชายผิวสีเข้มวัยกลางคน ผมหยิกยาวสีดอกเลา ใบหน้าดุกร้าว นุ่งห่มผ้าสีขาวคล้ายพราหมณ์

“ผมรู้จักชื่อคุณเพราะไอ้จ้อยมันวิ่งมาบอกน่ะสิ”

“ไอ้จ้อยหรือคะ”

วิรงรองกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเหลียวมองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง หมอผีอินเยงเห็นเช่นนั้นจึงอธิบายต่อเพื่อให้หญิงสาวคลายความสงสัย

“ไอ้จ้อยเป็นกุมารที่สาวใช้ของคุณรับไปเลี้ยง มันอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่มาเกือบยี่สิบปีแล้ว รู้...ทุกเรื่อง...ว่าคนในคฤหาสน์หลังนั้นทำอะไรบ้าง พอคุณจะมาหาผมมันเลยรีบแจ้นมาบอก”

“เอ่อ...เหรอคะ” เมื่อได้ยินเช่นนั้นวิรงรองก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

“เรื่องผู้ชายใช่ไหม” หมอผีอินเยงหลับตาก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก

“ผู้ชายนิสัยดีมีนามไพเราะว่า...ดีเลิศ เสน่ห์จันทน์”

“ค่ะพ่อหมอ”

วิรงรองยกมือไหว้หมออินเยงอย่างสนิทใจทันที เมื่อเขาดูมีวิชาพอตัว รู้จักดีเลิศทั้งที่เรื่องนี้แม้แต่สาวใช้เธอก็ไม่ยอมปริปากเล่าให้ฟัง เช่นนี้แล้วความต้องการของเธอต้องสมประสงค์อย่างแน่นอน

คราวนี้ล่ะ ดีเลิศก็จะหลงเธอทุกวันทุกคืน ไม่จำเป็นต้องง้ออีแก่เจิมจันทร์อีกต่อไป!


************

ใครก็ได้เอาวิรงรองไปเก็บ!

ราคีสีเพลิงและมาลีเริงไฟ มีวางที่ ‘ศูนย์หนังสือจุฬาฯ’ แล้วนะคะ^^ ใครสะดวกสอยหน้าร้าน ฝากดีเลิศกับบัวบุษบาด้วยยยยย หรือสั่งซื้อออนไลน์ได้ที่ ‘เพจปลายปากกาสำนักพิมพ์’ และร้านออนไลน์ เช่น ร้านนิยายรัก และร้าน booktogothailand

สำหรับ eBook วางจำหน่ายที่เว็บ mebmarket ที่เดียวเท่านั้นค่ะ



ปลายปากกาสำนักพิมพ์
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 7 ก.พ. 2562, 09:24:02 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 7 ก.พ. 2562, 09:24:02 น.

จำนวนการเข้าชม : 156





<< บทที่ 13 โกรธแล้วได้อะไร -60%   บทที่ 14 ความไว้ใจมันใกล้กับคำว่าโง่ -30% >>
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account