มาลีเริงไฟ: รังสี(วิรัตต์ยา) ปลายปากกาสำนักพิมพ์
‘ญานีน’ ถึงกับช็อกเมื่อรู้ว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเธอ
เป็นฝีมือของ ‘อัคนี’ สามีสุดที่รัก ที่ร่วมมือกับ ‘วิรัลยา’ แฟนเก่าของเขา
เพียงเพราะทั้งคู่อยากกลับไปใช้ชีวิตด้วยกัน

โชคร้ายของพวกเขาที่เธอไม่ตาย
เพราะนับจากนี้จะไม่มีญานีนผู้อ่อนแอ โง่เง่า และขี้ขลาดอีกต่อไป!

เธอวางความรักที่มีต่ออัคนีลง แล้วหยิบความแค้นมาเป็นเข็มทิศนำทาง

ญานีนจะตามล่า และตามฆ่าพวกเขาด้วยมือของเธอเอง
โดยยอมรับความช่วยเหลือจาก ‘เจิมจันทร์’ ผู้เป็นยาย
...ยายซึ่งเป็นพวกเล่นของ!...

นาทีนี้ ญานีนไม่สนถูกผิด ไม่สนว่าใครจะเจ็บ ใครจะตาย
สนเพียงว่าแค้นของเธอต้องได้รับการชำระ

ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนตร์ก็เอาด้วยไสยดำ!


*******************

ใครชอบนิยายรักโรแมนติก ดราม่านำ เน้นความรักและการแก้แค้น และ 'สลับหน้ากัน' ระหว่างนางเอกกับนางร้าย ย้ำ! สลับหน้าของจริงค่ะ 55555 จะมาในรูปแบบใด ติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ นางเอกนางร้ายเชือดเฉือนกัน #รับประกันความเผ็ด! ทีมงานปลายปากกาสำนักพิมพ์นำมาลงให้ได้อ่านกัน ประมาณ 60-70% ของเรื่องนะคะ

*******************

นักอ่านท่านใดสนใจมีทั้งแบบ eBook และแบบรูปเล่มนะคะ

***สำหรับแบบรูปเล่มวางจำหน่าย 4 ช่องทาง***

1.ศูนย์หนังสือจุฬาฯ
2.ร้านออนไลน์ เช่น ร้านนิยายรัก.com ร้านbooktogothailand
3.สั่งซื้อโดยตรงกับสนพ.โดย inbox หาแอดมินเพจปลายปากกาสำนักพิมพ์
4.ซื้อผ่าน plaipakkabooks_officialshop ใน shopee

หนังสือพร้อมส่ง

ราคาปก 340 บาท
ค่าจัดส่งลงทะเบียน 40฿ (รวมเป็น 380฿)
ค่าจัดส่ง EMS 60฿ (รวมเป็น 400฿)

หรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ "ปลายปากกา สำนักพิมพ์"

***แบบ eBook วางจำหน่ายที่เว็บ Mebmarket***

**************

หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้เป็นซีรีส์ "ร้อยเล่ห์เสน่ห์จันทน์" มีทั้งหมด 4 เรื่อง แต่งโดยนักเขียน 3 ท่าน ดังนี้
-ราคีสีเพลิง แต่งโดย รังสี (วิรัตต์ยา) ดุจดาริน (พิมาลินย์) รางนาก (สะมะเรีย)
-มาลีเริงไฟ แต่งโดย รังสี (วิรัตต์ยา)
-เลื่อมลายพรายจันทร์ แต่งโดย ดุจดาริน (พิมาลินย์)
-ม่านมนตกานต์ แต่งโดย รางนาก (สะมะเรีย)

*******************
จุดเชื่อมโยงคือ 'ยายเจิมจันทร์ เสน่ห์จันทน์' ยายของหลานๆ ทั้ง 4 ซึ่งเป็นตัวเอกของทั้ง 4 เรื่องด้านบนเลยจ้า แต่ละเรื่องก็เป็นเรื่องราวของหลานๆ แต่ละคนแตกต่างกันไป (มาลีเริงไฟ เป็นเรื่องราวของหลานสาวคนเล็กสุดในบ้านเสน่ห์จันทน์ค่ะ)



Tags: ผี ดราม่า แก้แค้น แต่งงาน สลับตัว เล่นของ

ตอน: บทที่ 16 -55%

อัคนีกับวิรัลยาชะงัก เมื่อลงจากรถแล้วพบว่าไม่ใช่แค่วิญญูที่ยืนรอต้อนรับ

“แม่วาล่ะครับพ่อ” อัคนีเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ พร้อมกับชะเง้อมองหาวารุณ เพราะไม่เห็นยืนรออยู่ด้วยทั้งที่ก็กลับจากต่างประเทศแล้ว

“แม่ไม่สบายน่ะ พักผ่อนอยู่บนห้อง แต่รู้แล้วว่าลูกๆ จะมา ฝากพ่ออวยพรให้ลูกๆ ด้วย” วิญญูตอบไม่เต็มเสียงนัก

“ผมขอเยี่ยมท่านหน่อยได้ไหมครับ”

ได้ยินคำถามนั้น วิญญูกับวิรัลยาก็พร้อมใจกันมองไปทางญานีนอัตโนมัติ

“แม่ต้องการพักผ่อนค่ะ ไม่อยากให้ใครรบกวน” ญานีนจึงต้องเป็นคนตอบ

“เป็นหนักมากเหรอครับ ให้หมอตรวจหรือยังครับ” อัคนีถามขึ้นอีก

“ถามแบบนี้แปลว่าคิดว่าพวกเราไม่สนใจแม่งั้นเหรอคะ”

ญานีนย้อนถามอย่างต้องการหาเรื่อง หล่อนปรายตาไปทางวิรัลยาแวบหนึ่งก่อนเอ่ยต่อ

“ฉันไม่ใช่คนอกตัญญู แม่ป่วยก็ต้องดูแลอย่างดี ชีวิตแม่ก็สำคัญไม่น้อยกว่าชีวิตตัวเอง ใช่ไหมยิหวา”

“ไม่รู้สิ แม่ฉันฆ่าตัวตายไปก่อนที่ฉันจะได้ตอบแทนท่านนี่” วิรัลยาเน้นคำว่า ‘ฆ่าตัวตาย’ เพื่อต้องการเยาะเย้ยญานีน

“วันนี้เป็นวันดี หยุดหาเรื่องกันสักวันได้ไหม” วิญญูดุลูกทั้งสอง

สองสาวไม่เอ่ยอะไรอีก นอกจากต่างคนต่างมองเมินไปทางอื่นเสีย อัคนีอาศัยจังหวะนั้นเปิดท้ายรถเพื่อหยิบตะกร้าผลไม้ออกมา คนรับใช้ที่อยู่แถวนั้นปราดเข้ามาช่วย ทั้งหมดจึงเคลื่อนขบวนเข้าด้านใน

มาถึงห้องนั่งเล่น วิญญูก็ทรุดกายลงนั่งบนเก้าอี้ ญานีนนั่งตัวถัดไป ส่วนอัคนีกับวิรัลยาลงนั่งกับพื้นตรงหน้า เพื่อไหว้ขอบคุณที่ท่านทำให้งานแต่งงานเกิดขึ้น

“ถ้าพ่อไม่บังคับผมกับยิหวาในตอนนั้น เราคงไม่ได้มีความสุขกันขนาดนี้ ขอบคุณมากนะครับพ่อ พ่อไม่แค่ให้ชีวิตใหม่ผม แต่ยังให้ชีวิตที่สมบูรณ์แก่ผมด้วย ชีวิตผมสมบูรณ์ขึ้น เพราะมียิหวา”

ชายหนุ่มหันไปมอง ‘ญานีน’ ที่นั่งยิ้มหน้าแดงอยู่ข้างๆ แต่ที่อัคนีไม่เห็นก็คือ ‘ญานีน’ ส่งสายตาหยามเยาะไปให้ ‘วิรัลยา’ ส่วน ‘วิรัลยา’ ทำหน้าเฉยๆ คล้ายไม่ใส่ใจ

วิญญูพูดไม่ออก จะอวยพรกลับได้อย่างไรในเมื่อรู้อยู่เต็มอกว่าที่นั่งอยู่ตรงหน้าเวลานี้ไม่ใช่ญานีน

“จะไม่อวยพรพวกเราเหน่อยเหรอคะพ่อ” วิรัลยาสวมบทบาทเป็น ญานีนได้แนบเนียนนัก หล่อนมองผู้ให้กำเนิดด้วยแววตาตัดพ้อกลายๆ

“ก็...ขอให้เดี่ยวกับยิหวารักกันไปอย่างนี้ ดูแลกันไปอย่างนี้นะ อยู่ด้วยกันทุกวันก็มีเรื่องให้เรียนรู้กันทุกวัน ขอให้เรียนรู้ด้วยความสุข อย่าทิฐิ อย่าอีโก้ พ่อดีใจที่วันดีๆ ของเราแล้วยังนึกถึงพ่อ”

“ขอบคุณครับ/ค่ะ” ทั้งคู่เอ่ยพร้อมกัน แล้วก้มลงกราบเท้าท่าน

แต่แล้วพวกเขาก็ต้องตกใจเมื่อปรากฏเท้าเรียวของใครคนหนึ่งตรงนั้นด้วย เงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเจ้าของเท้ายืนยิ้มอยู่

“ฉันก็มีส่วนทำให้พวกคุณได้เสวยสุขด้วยกันนะ กราบฉันด้วยก็ถูกแล้ว”



ปลายปากกาสำนักพิมพ์
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 22 มี.ค. 2562, 22:46:17 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 22 มี.ค. 2562, 22:46:17 น.

จำนวนการเข้าชม : 145





<< บทที่ 16 -30% (แจ้งข่าวงานหนังสือด้วยจ้ะ)   บทที่ 16 -85% >>
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account