กระซิบรักฝากหัวใจที่ปลายฟ้า: พิมมาศ (ปลายปากกาสำนักพิมพ์)
เพราะเสียงกระซิบจากชายในฝัน
ทำให้ 'เอริน' จดจำฝังใจและรอวันที่จะได้พบเจอ
จนเวลาผันผ่านนานนับยี่สิบปี...
เสียงนั้นกลับเข้ามาย้ำเตือนความทรงจำของเธออีกครั้ง
ซีอีโอหนุ่มใหญ่ที่แก่กว่าเธอร่วมสิบกว่าปีได้ ทั้งแววตาและน้ำเสียงอบอุ่นของเขา
ยิ่งใกล้ชิดยิ่งติดพัน ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว เธอจะทำอย่างไรกับใจของตัวเอง

Love go on, until the end of the world…

เพราะความน่ารัก สดใส เยาว์วัยของเธอ
ทำให้ 'ชานนท์' กลับมายิ้มได้อีกครั้งพร้อมความรู้สึกดีๆ
ผ่านไปอีกหนึ่งปี...
เขากลับมาหาเธอพร้อมคำสัญญาที่เคยให้ไว้
รอยยิ้มของยายกุหลาบชมพูแก้มกลมผู้สดใส อ่อนโยน
กำลังหลอมละลายความแค้นในใจของเขาให้กลายกลับมาเป็นความรักอีกครั้ง


***************************

นิยายเรื่องนี้เขียนโดย "พิมมาศ" และกำลังจะได้ตีพิมพ์กับ "ปลายปากกาสำนักพิมพ์ (Plaipakka Publishing)" เปิดจองเร็วๆ นี้ค่ะ ทีมงานปลายปากกาสำนักพิมพ์จึงนำมาลงให้ได้อ่านกัน ประมาณ 60-70% ของเรื่องนะคะ เรื่องนี้โรแมนติก น่ารักน่าหยิกมากๆ ใครชอบพระเอกหนุ่มใหญ่สายเปย์ รุกจีบเด็ก ส่วนเด็กมีความใสซื่อแต่แก่นแก้วนิดๆ และแอบตามตื๊อ มิควรพลาดจ้าาาาา นอกจากนี้ยังได้ไปเที่ยวยุโรปกันด้วย มีความดราม่าของเรื่องราวในวัยเด็กระหว่างกันแฝงอยู่ด้วยค่ะ #รับประกันความสนุก!


***************************

เปิดจองตั้งแต่วันนี้ - 25 กันยายน 2562 นะคะ (สำหรับ 20 ท่านแรกที่สั่งจองกับสนพ.โดยตรง รับไปเลย! แม็กเน็ตติดตู้เย็นท่านละ 1 ชิ้น ลายตัวละครชานนท์กับเอรินจากนักเขียนจ้า)

 ***ช่องทางสั่งจอง***

1.สั่งจองกับสนพ.โดยตรง มี 2 ช่องทาง ได้แก่ inbox สั่งจองที่เพจ "ปลายปากกา สำนักพิมพ์" หรือเมล์ plaipakkabooks@gmail.com

2.inbox สั่งจองกับนักเขียนโดยตรง เพจ "พิมมาศ"

3.ร้านออนไลน์ ตอนนี้มีร้าน booksforfun ร้านนิยายรัก ร้านบาร์บี้บิวตี้บุ๊ค(ฉัตรธิดา สำเฮี้ยง) ร้านภาวิกา ร้าน BestbookSmile และร้าน Banniyayindy(Budsara Thongrussamee)

หนังสือพร้อมส่งเดือนตุลาคม 2562

คุ้มสุดด้วยจำนวน 624 หน้า 

สั่งจองราคาเพียง 385฿ (จากราคาปก 445฿) ส่งฟรีแบบลงทะเบียน ถ้าจัดส่ง EMS บวกเพิ่ม 45฿

หรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ "ปลายปากกา สำนักพิมพ์"

Tags: สายเปย์ รุกจีบ น่ารัก ดราม่า แก้แค้น ลอนดอน ฟลอเรนซ์

ตอน: บทที่ 7 -30%

มาต่อแล้วค่าาาา ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ เรื่องนี้สนุกมากกกกกก ขอสปอยล์ก่อนเลยว่าไปฟลอเรนซ์เมื่อไหร่ มุ้งมิ้งจนหมั่นไส้ตาชานนท์เลยทีเดียว 555+ แต่ตอนนี้ขอเสิร์ฟดราม่าก่อนนะคะ มีกลิ่นตุๆมาแล้ว ><

*************


สองวันหลังจากนั้น...

เอรินยังพักอยู่ที่โรงแรมพาร์ค พลาซ่าตามคำขอของชานนท์ หล่อนนอนพักฟื้นจนหายป่วยแล้ว หากเรื่องรักสามเส้าของสองหนุ่มหนึ่งสาวยังคงเป็นปริศนาสำหรับเอรินต่อไปเพราะถูกซีอีโอหนุ่มกันไว้ไม่ให้ยุ่งเกี่ยว วันทั้งวันเอรินจึงใช้เวลาอยู่ที่ลอนดอนด้วยการเดินสำรวจสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ พร้อมแผนที่คู่ใจ นับว่าเป็นการออกเผชิญโลกกว้างครั้งแรกของว่าที่ไกด์มือใหม่อย่างหล่อนเลยก็ว่าได้

“อากาศดีจัง เก็บข้อมูลเผื่อทำทัวร์ดีกว่า”

หญิงสาวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พลางจดหยุกหยิกลงในสมุดเล่มเล็ก ขณะกวาดตามองตลาดดอกไม้บนถนนโคลัมเบีย ซึ่งเป็นแหล่งขายดอกไม้สดนา นาพันธุ์ บรรยากาศคล้ายปากคลองตลาดที่เมืองไทยนั่นละ แต่อากาศสดชื่นกว่ามาก ชวนให้หญิงสาวตื่นตาตื่นใจถ่ายภาพตรงนั้นตรงนี้ไปเรื่อยเพื่อเก็บเป็นข้อมูล

เอรินเพลิดเพลินกับความสวยงามของดอกไม้เมืองหนาวจนล่วงเข้าบ่ายคล้อย ร้านรวงเริ่มทยอยปิด หล่อนจึงลัดเลาะเลียบทางเดินริมน้ำ ไม่ทันได้สนใจรถบีเอ็มดับบลิวคันสีดำสนิทที่แล่นตามติดเลียบริมทางเดิน

สักพักก็มีเสียงลอยมาตามลม

“คุณ!”

“เอ๊ะ! ทำไมรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงตาลุงนั่นแว่วๆ”

“นี่คุณ!”

เอรินชะงักก่อนจะส่ายหน้าแล้วเดินไปบ่นไป “เขาจะมาได้ไง วันทั้งวันเฝ้าแต่เลขาไม่ยอมให้คลาดสายตา ทำตัวยังกับหมาหวงก้าง”

“ผม...ไม่ใช่หมา ปากแบบนี้ไม่เคยโดน...สินะ”

เสียงกระซิบข้างหูทำให้เอรินถึงกับผงะถอยหลังเกือบสะดุดเข้ากับม้านั่งยาวข้างทางเดิน ชานนท์พลอยตกใจไปด้วยรีบคว้าข้อมือหญิงสาวไว้ร่างบอบบางเลยเซถลาเข้าหาอ้อมแขนของเขา!

“คุณ! มาได้ไงเนี่ย”

“เป็นอะไร เจอผมทีไรอ่อนระทวยจะล้มตลอด” แทนที่เขาจะตอบคำถามนั้นกลับย้อนกวนประสาท “เอ...อย่าบอกนะว่า...”

ชานนท์กระตุกยิ้มที่มุมปาก ร้อนถึงสาวในอ้อมแขนรีบผลักเขาออกห่าง หน้าแดงก่ำ คนที่เดินผ่านไปมาแถวนั้นเริ่มเหลียวมองมาอย่างสนใจ

“หยุดเลยนะคุณ ฉันไม่ได้ระทงระทวยอะไรทั้งนั้นค่ะ ก็คุณเล่นมาเงียบๆ ไม่ให้สุ้มให้เสียง ชอบทำฉันตกใจตลอด”

“แต่ผมว่าไม่นะ ก่อนหน้านี้คุ้นๆ เหมือนได้ยินคุณพูดถึงเจ้าชงเจ้าชายในฝันอะไรทำนองนี้...คุณหมายถึงผมหรือเปล่า”

“หืม หลงตัวเองสุดๆ นะคุณเนี่ย” เอรินเถียงทันควัน

“อย่างคุณอายุจวนจะเป็นตาลุงอยู่แล้ว ฉันไม่สนหรอก ได้ยินไหมคะ...ตาลุง คุณลุง ลุง ลุง!”

“พอๆ ไม่ต้องพูดมาก ไปขึ้นรถเดี๋ยวนี้เลย ผมยิ่งปวดหัวอยู่ยังต้องมาตามเด็กหายอีก”

“ฉันไม่ใช่เด็กนะคุณลุง” หล่อนบ่นแต่ก็ยอมเดินตามเขาไปขึ้นรถ

แต่แล้วต้องสะดุ้งอีกรอบเพราะเขาเล่นหยุดเดินกะทันหันหันกลับมา

“ห้ามเรียกผมว่าลุงอีก ถ้าได้ยินอีกที โดน!”

ถูกเขาคาดโทษเสียงเข้มสาวน้อยเลยหน้าง้ำ ทำอะไรไม่ได้นอกจากตามเขาต้อยๆ ไปขึ้นรถ

ทันทีที่ทั้งคนขับทั้งผู้โดยสารนั่งประจำที่แล้วเรียบร้อย รถบีเอ็มดับบลิวสีดำสนิทก็แล่นกลับสู่ถนนใหญ่ ด้วยความที่เคยนั่งรถเขามาแล้ว กอปรกับเริ่มสนิทสนมกันพอสมควร คราวนี้เอรินเลยปล่อยตัวสบายๆ คนขับอย่างชานนท์เองก็ดูจะผ่อนคลายขึ้นมากเช่นกัน

“เมื่อกี้ตอนคุณเดินอยู่ เห็นจดอะไรหยุกหยิก อยากจะมาเรียนต่อหรือว่าจะมาทำงานที่นี่ล่ะ”

“ยังไม่ได้คิดเลยค่ะ แค่จดเป็นข้อมูลเฉยๆ...ถามทำไมคะ”

หล่อนอดสงสัยไม่ได้ตามประสา แต่ก็คิดว่าเขาคงชวนคุยไปเรื่อยเปื่อยเลยละสายตาจากทัศนียภาพสองข้างทาง หันมามองคนถามเล็กน้อย

“ไม่มีอะไร ผมก็แค่อยากรู้” ชานนท์หันมาสบตาสาวน้อยข้างกายเช่นกัน ก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจถนนข้างหน้าต่อ

“มีอะไรให้ช่วยก็บอกแล้วกัน ถ้าคิดว่าคำแนะนำของคนที่อยู่ลอนดอนมานานเกินสิบปีอย่างผมพอจะมีประโยชน์บ้าง” 

คำตอบของเขานั้น ทำเอาคนฟังถึงกับอึ้งไปต่อไม่ถูก

เอรินไม่คิดว่าคนชอบหาเรื่องอย่างเขา จะมีท่าทีจริงจังขึ้นมาเฉยๆ กับคำถามนั้น แต่ก็เป็นเขาเองอีกนั่นแหละที่ลบท่าทีจริงจังเมื่อครู่ทิ้งเสียเอง ด้วยสีหน้ายียวนกวนประสาทเหมือนเคย เอ่ยทีเล่นทีจริงต่อว่า

“พรุ่งนี้วันเกิดผม เชิญคุณด้วยนะ ผมมีเซอร์ไพรส์”

“เชิญฉันด้วยเหรอคะ”

หล่อนอุทานก้มมองสภาพตัวเองในชุดกะโปโล แล้วหน้าเหยเก

“แต่ฉันไม่มีชุดสวยมาเลย”

“ก็ชุดที่เพื่อนคุณซื้อให้ไง ยังไม่ได้ใส่นี่...แต่อย่าดีกว่า เดี๋ยวฉันหาชุดใหม่ให้” ชานนท์พูดเองเออเองเสร็จสรรพ

“ทำไมละคะ ชุดนั้นก็สวยนะ พรุ่งนี้ฉันจะได้แปลงโฉมเป็นสาวเซ็กซี่จนคุณตะลึงเลย”

“แต่ฉันว่ามันโป๊และขโมยซีนเกินไป” ชานนท์ครุ่นคิดก่อนพูดต่อไม่ให้หล่อนแย้ง “เธอเหมาะกับชุดน่ารักๆ มากกว่า เชื่อฉันเถอะน่า แค่รออยู่ที่ห้องก็พอ ฉันจะให้พนักงานเอาชุดใหม่ไปให้ เธอจะได้เหมาะสมกับเป็นพยานในงานสำคัญของฉันด้วย”

“พยาน?” หล่อนสะดุดคำนั้น เอียงคอมองชายหนุ่มข้างกายด้วยความสงสัย แต่ชานนท์แค่หันมายิ้มๆ แล้วกลับไปมองทางข้างหน้าต่อ



หมายเหตุ: เนื่องจากมีการจัดหน้าไว้ในรูปแบบหนังสือเล่มขนาด A5 อาจมีคำฉีกหรือเว้นวรรคมากกว่าปกติเมื่อนำลงเว็บ



ปลายปากกาสำนักพิมพ์
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 26 ส.ค. 2562, 22:52:45 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 26 ส.ค. 2562, 22:52:45 น.

จำนวนการเข้าชม : 44





<< บทที่ 6 -100%   บทที่ 7 -70% >>
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account