ชะตารัก พิศวาสหัวใจเถื่อน (ร้าย เถื่อน ดุ) NC+
พิมพ์นารากอดเข่าตัวสั่น เธอร้องไห้จนเเทบหมดเเรง 'ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เธอยังจะช่วย'ผู้ชาย'คนนี้อยู่รึเปล่า' ถ้ารู้ว่าเขาจะย่ำยีหัวใจและร่างกายเธอเเบบนี้ ก็จะไม่ขอพบเจอเขาเลยดีกว่า

อัลลัยล์ ทำไมเธอจะต้องทำท่ารังเกียจเขาขนาดนั้นด้วย ทุกสิ่งที่เกิดจากเธอ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำ เสียงพูด ล้วนเเต่ทำให้เขาสนใจในตัวเธอ คอยดูเถอะ ถ้าหากเขาทำให้เธอยอมสยบนอนครวญครางใต้ร่างได้ เธอยังจะทำท่ารังเกียจเขาอีกไหม!
Tags: ทะเลทราย ร้าย เถื่อน NC

ตอน: บทที่สิบหก วาบหวาน 100%

ต่อจากตอนที่แล้ว



วิคตอเรียหัวเราะคิกคักกับตนเองเมื่อเทียบตัวเลขที่ติดอยู่บนประตูไม้กับคีย์การ์ดในมือแล้วมันตรงกัน เธอจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่ แต่ก่อนที่จะได้รูดการ์ดเข้าไปสำรวจในห้องแล้วร่างบางก็หยุดชะงักการกระทำไปดื้อๆ

“เกิดสาวๆในห้องรุมตบฉันละ”เธอบ่นงึมงำพร้อมกับดวงตาสีฟ้าที่เบิกกว้าง

“ตาคู่หมั้นสุดที่รักคงช่วยแน่ๆเลย”หญิงสาวปรือตาหวีดร้องเบาๆ

“ช่วยพวกนั้นตบฉันสิไม่ว่า”

ร่างบางเดินวนไปวนมาพร้อมกับครุ่นคิดอะไรบางอย่าง โดยปกติแล้วทุกคนย่อมต้องการความเป็นส่วนตัว แล้วนี่เขาอยู่ในห้อง…ก็ย่อมต้องการความเป็นส่วนตัวแน่ๆ ถึงแม้เธอจะเป็นคู่หมั้นก็เถอะนะ

เสียงหวานหัวเราะขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะรูดคีย์การ์ดในมือ

‘I don’t care’

ดวงตาสีฟ้ากระพริบตาเพื่อให้ชินกับความมืดตรงหน้า แสงจากภายนอกพอให้เธอเห็นทางเดินเข้าไปสู่ใจกลางห้องอยู่ลางๆ เธอรีบจดจำมันไว้ในหัวก่อนจะค่อยๆปิดประตูอย่างเบามือที่สุด

สมองของเธอรันภาพยิ่งกว่าคอมพิวเตอร์เสียอีก เธอใช้มือคลำไปตามกำแพงจนสุดท้ายก็หยุดอยู่ที่สิ่งของที่ต้องการ

แกร่ก!

มือบางกดที่สวิซท์โคมไฟตั้งพื้น แสงสว่างสีส้มอ่อนๆกระจายไปทั่งห้อง หญิงสาวยกมือทาบอกพร้อมกับถอนหายใจ ยังดีที่คนในห้องยังไม่รู้ตัวว่ามีแขกมาเยี่ยมเยียน

ใจกลางเป็นห้องรับแขก มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครันรวมถึงโต๊ะอาหารด้วย และห้องอีกห้องห้องก็แบ่งออกไปเป็นสัดส่วนได้แก่ห้องนอนและห้องน้ำ

หญิงสาวยิ้มกว้างเมื่อห้องของชายหนุ่มจัดเหมือนห้องของเธอเป๊ะ แถมยังอยู่ฝั่งเดียวกันอีก ไม่ต้องรอให้เสียเวลาร่างบางก็เดินดิ่งตรงไปยังประตูไม้ที่ปิดไว้ทันที

‘ทายซิใครเอ่ย…’เธอนึกถึงคำพูดนี้ในใจพร้อมกับเปิดประตูอย่างเบามือ

หมับ!

“กรี๊ดดด!!”

ปัง!

“โอ้ย!”

ดวงตาสีฟ้าเบิกโพล่ง เหตุการณ์ทุกอย่างมันกะทันหันเสียใจเรียบเรียงไม่ทัน เธออ้าปากพะงาบก่อนจะใช้สองมือประคองศีรษะตนเองก่อนจะลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล พลันก็มีเงาตะคุ้มร่างใหญ่ใช้มือหนากดเข้าที่ไหล่ของเธอและวินาทีนั้นเธอก็รู้สึกถึงน้ำหนักหลายพันกิโลกรัมเพิ่มขึ้นที่หน้าท้อง

ให้ตายเถอะ…เธอไม่ได้ตาฟาด เธอเห็นสิ่งแวววาวคล้ายเครื่องเงินผ่านหน้าไป

การทายซิใครเอ่ย…มันเปลี่ยนเป็นทายซิอะไรเอ่ยไปเสียแล้ว!

สิ่งของเย็บเฉียบนั่นมาหยุดที่คอเล็กๆของเธอ เธอพยายามขัดขืนด้วยการลุกขึ้นแต่ความแหลมคมของมันไม่ใช่เรื่องตลกเลยซักนิด

โอเคได้คำตอบแล้ว มันคืออะไร

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังหึ่มๆเท่านั้น

เธอเรียบเรียงเหตุการณ์เมื่อยี่สิบวินาทีที่แล้วพลางใช้สองมือที่สั่นเทากุมศีรษะตัวเองแน่น ความร้อนผ่าวแล่นขึ้นขอบตา

ไอ้เวรนี่…เหวี่ยงหัวเธอกระแทกขอบเตียง

เกิดมาพึ่งเคยโดนเหวี่ยงลงเตียงโดยชายหนุ่มเหมือนในหนังสือครั้งแรก แต่ผลที่ออกมาเธอจะจำไม่มีวันลืมโดยเด็ดขาด

จำไว้อย่าเอามาเทียบกับชีวิตจริง…หัวเกือบแตก

ถ้าก่อนเลือดคลั่งในสมองตายเธอมีแค่สองคำอยากจะบอกกับผู้กระทำการครั้งนี้ว่า…

‘ไอ้โง่!!!’

เธอสูดน้ำมูกเข้าไปหลายทีพร้อมกับลดมือลงมาปาดน้ำตา

ไม่ได้กลัว…แต่เจ็บหัว

ร่างหนาขยับไปมาหลายทีแต่ก็ไม่ได้เอามีดออกจะคอเธอซักนิด ซ้ำเขายังกดมันแรงขึ้นกว่าเดิมอีกต่างหาก เธอจับหัวนอนแน่นิ่งปล่อยให้ชายหนุ่มใช้ปลายมีดลูบไล้คอเธอไปมาอย่างน่าหวาดเสียว

ความจริงแล้วก็กลัว…แต่ตอนเด็กๆเธอชอบหนีพวกพี่เลี้ยงตลอดเลยโดนจับตัวไปเรียกค่าไถ่อยู่หลายครั้งเหมือนกัน เอาเป็นว่ามีด ปืน เชือก เทปกาว มันไม่ใช่สิ่งที่เธอกลัวซักนิด

เอางูเห่ามาจ่อคอสิ แบบนี้ค่อยว่าไปอีกอย่าง

ชายหนุ่มส่งเสียงคำรามในลำคอเมื่ออีกฝ่ายยังคงนิ่งเงียบ เขาไม่ใช่พวกประเภทฆ่าโดยไร้เหตุผล ยิ่งโดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าคนใต้ร่างเป็นผู้หญิงด้วยแล้ว เธอผู้นี้ต้องการอะไร!

เขาเอามีดออกวางไว้ข้างตัว เสียงถอนหายใจดังออกมาจากคนในร่าง มือหนาจึงตรึงเขาที่ลำคอของอีกฝ่ายทันที

ไม่ใช่ว่าไม่เคยฆ่าผู้หญิง…พวกมือสังหารจำนวนไม่น้อยที่ถูกส่งมาล้วนแต่เป็นหญิงสาวหน้าตาสละสวยรูปร่างผอมบาง แต่เมื่อผู้หญิงเหล่านั้นหมายจะปองร้ายผู้เป็นเจ้านาย เขาก็เอาพวกหล่อนไว้ไม่ได้เช่นกัน

“แค่กๆๆ”มือบางระดมตีแขนแข็งแรงของชายหนุ่มเมื่อรู้สึกถึงแรงกดมากไป

“แกเป็นใคร”เสียงทุ้มเอ่ยดุดัน แม้จะจะไม่เสียงดังเหมือนตะโกนแต่มันก็กังวานไปทั่วห้อง

“พูดภาษาอังกฤษสิโว้ย!”เธอหวีดร้องเป็นภาษาบ้านเกิด โดยที่มือก็ยังไม่หยุดการทุบตีจิกข่วนแขนแข็งแรงตรงหน้า

“พูดเป็นมั้ยอังกฤษน่ะ ฉันรู้แกสามารถพูดได้ฟังออก ดังนั้นขอร้องแกอย่ามากวนประสาทฉัน!”

ชายหนุ่มนิ่งงันไปกับน้ำเสียงของหญิงสาว เหมือนกับว่าเขาเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนอย่างนั้น

มือหนาคลายแรงรัดออกพร้อมกับเอื้อมไปเปิดโคมไฟเล็กบนหัวเตียง

แม้แสงจะมีไม่มากแต่ก็สามารถทำให้เห็นทุกอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น รวมถึงร่างบางของหญิงสาวใต้ร่างที่นอนขมวดคิ้วไม่สบอารมณ์อยู่เช่นกัน

“เห้ย!!!”

ฮาฟิซเบิกตากว้างรีบเด้งตัวออกจากร่างของหญิงสาวราวกับที่เขาสัมผัสอยู่นั้นมันเป็นของร้อน ร่างหนาถลาไปที่สวิซท์ไปหลักในห้องพร้อมกับใช้มือตบเข้าไปอย่างไม่รีรอ

“เห้ย!!”

“เห้ย!!”เสียงทุ้มยังร้องไม่หยุด

วิคตอเรียยันตัวขึ้นมาพร้อมกับกำมือขึ้นเหนือศีรษะ

“กรี๊ด!!!”เธอวีดร้องก่อนจะหยิบหมอนใบโตปาใส่ชายหนุ่ม

“คุณวิคตอเรีย!”เสียงทุ้มตื่นตระหนก

หญิงสาวลืมตาขึ้นมา คำพูดที่เตรียมด่าคู่หมั้นยามเป็นหางว่าวในหัวของเธอ แต่เมื่อดวงตาสีฟ้าได้เห็นชายหนุ่มเปลือยท่อนบทที่ยืนอ้าปากค้าง คำพูดทั้งหมดก็ถูกกลืนหายในลำคอทันที!

“กรี๊ด!!!”เธอวีดร้อง สองมือที่เคยทุบอากาศเปลี่ยนมาแนบแก้มทั้งสองแทน

“คุณวิคตอเรีย!”

ฮาฟิซรู้สึกถึงความเย็นที่กระทบผิวหนังได้ทุกอณูขุมขน มือหนาจึงเอื้อมไปดึงผ้าห่มบนเตียงขึ้นมาปิดท่อนบนของตน ใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีระเรื่อพร้อมกับเสมองไปทางอื่นเมื่อเห็นอีกฝ่ายอยู่ในชุดที่ไม่เหมาะสมเช่นกัน

เสื้อเชิ้ตบางๆของเธอกระดุมหลุดเปิดออกทั้งแทบ เผยให้เห็นผ้าสีแสบตาตัวจิ๋วที่โอบอุ้มทรวงอกเต่งตึงทั้งสองได้ชัดเจน ผิวขาวผ่องเรียบเนียนเสมอกันและหน้าท้องแบนราบนั่น เชื่อเถอะไม่ใช่แค่เขา…แต่มันเรียกลมหายใจขาดห้วงได้จากชายหนุ่มได้ทุกคน

ให้ตายเถอะ ให้ตาย ให้ตาย!!

วิคตอเรียมองปฏิกิริยาของชายหนุ่มที่ยืนขดตัวอยู่ชิดประตู เขานำผ้าห่มห่อพันร่างกายราวกับคิดว่าตัวเองเป็นมัมมี่ อีกทั้งใบหน้านั่นก็ยังขึ้นสีระเรื่อไม่ยอมสบตา เธออ้าปากกว้างก่อนจะก้มลงมองสภาพตัวเอง

เอ่อ…ที่จริงนั่นมันน่าจะเป็นอาการของเธอไม่ใช่เหรอ

“คุณวิคตอเรียไปใส่กางเกงก่อนได้รึเปล่าครับ ไว้ผมค่อยถามคุณว่าเกิดอะไรขึ้น”น้ำเสียงของเขาสั่นพร่า

“กรี๊ด!!”

ชายหนุ่มหันไปตามเสียงร้องของหญิงสาวก่อนที่จะต้องผงะแล้วร้องออกมาไม่ต่างจากเธอ

“เห้ย!!”

ร่างบางลุกยืนบนเตียงพร้อมกับถลกเสื้อเชิ้ตขึ้นโชว์กางเกงขาสั้นภายในก่อนจะก้มลงหยิบหมอนอีกใบเหวี่ยงไปที่ร่างมัมมี่ข้างประตูสุดแรง

“ใส่อยู่นี่ไง!”

“ท่านอัลลัยล์ไม่อยู่ครับ!”เขาตัดบทก่อนจะเขยิบร่างของตนไปที่ตู้เสื้อผ้าอีกฝั่ง

“ฉันไม่ได้ถาม!”

ร่างบางถลาลงจากเตียงวิ่งไปขวางหน้าชายหนุ่ม เธอใช้สองมือผลักร่างหนาสุดแรงจนเขาเซถอยหลังไปหลายก้าว

“ถอยออกไปเลยนะครับ! มันไม่เหมาะสม”เขาเอ่ยเตือนพร้อมกับเพิ่มระยะห่างของตนเองกับหญิงสาว

วิคตอเรียกอดอกมองคนตรงหน้าอย่างชั่งใจก่อนจะวิ่งเข้าไปใกล้ร่างห่อผ้าห่มอีก

“เห้ยๆๆๆ”เขาร้องเสียงหลงพร้อมกับเปิดประตูวิ่งออกไปด้านนอก

โธ่…พ่อคุณ ทำเหมือนเธอจะไปพรากบริสุทธ์เขาอย่างนั้นแหละ

หญิงสาวหันหลังกลับตรงไปยังตู้เสื้อผ้า เธอเปิดมันออกและหยิบชุดพื้นเมืองที่แขวนเรียงรายออกมาหนึ่งชุดพร้อมกับเดินตามชายหนุ่มออกไปด้านนอก

“ฮาฟิซ! นั่นผ้านวมนะ!”เธอหวีดร้องเมื่อเห็นชายหนุ่มยืนกอดผ้ามองเธออย่างไม่ไว้ใจข้างๆทีวีเครื่องยักษ์

พั่บ!

เธอเหวี่ยงของในมือไว้บนโซฟารับแขกตัวยาวก่อนจะชี้นิ้วให้อีกฝ่ายได้เห็น

“นั่นมันผ้านวม ฮาฟิซคุณหยุดทำอะไรที่มันเว่อร์ไปหน่อยเลย ฉันไม่จับกดคุณข่มขืนหรอก!!”เธอเอ่ยย้ำเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงยืนนิ่ง

เหมือนจะได้ผล ฮาฟิซปล่อยผ้านวมกองแทบเท้าก่อนจะหยิบเสื้อแขนยาวตัวบางสีขาวบนโซฟาสวมใส่อย่างเร่งรีบ

วิคตอเรียกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น สมควรแล้วที่เขาจะกลัวเรื่องที่จะโดนข่มขืน

เขามีหุ่นที่เพอเฟ็คมากถึงมากที่สุด หน้าท้องแข็งแกร่งไร้ซึ่งไขมัน มีเพียงกล้ามเนื้อที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบ หน้าอกเขามีไรขนหนาเรียงยาวกันเป็นแพ ที่เธอได้รู้อีกอย่างคือตั้งแต่คอลงมามันคนละสีกับมือและใบหน้าของเขา

แหม…ซ่อนรูปซะด้วย


------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะรีดเดอร์ทุกท่าน (TTwTT)\\

กี้เเอบเเวปมาหาเเปปนึงง ทนความคิดถึงไม่ไหว (>\\\\\\<)\\

หลังจากหมดอาทิตย์นี้ไปก็หยุดยาวเเล้วค่ะ

ถ้าไม่ได้ไปเที่ยวไหนรับรองมีเวลาเหลือเฟือ 55555\\

กี้ไปก่อนนะคะ (*o*)\\

รักรีดเดอร์ทุกท่านค่ะ









เสี้ยวเดือนเเรม
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 26 ก.ย. 2555, 19:00:16 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 26 ก.ย. 2555, 19:00:16 น.

จำนวนการเข้าชม : 10349





<< บทที่สิบหก วาบหวาน 50%   บทที่สิบเจ็ด ผู้ชายตาสีน้ำทะเล 50% >>
wii 26 ก.ย. 2555, 19:53:40 น.
ยัยวิกตอเเร่ดจอมวีนน่าจะโดนปลํ้าหรือไม่ก็ปลํ้าบอร์ดี้การ์ดของคู่หมั้นซะเลยจะใด้หมดเรื่องหมดราวไป


mhengjhy 26 ก.ย. 2555, 20:39:22 น.
โอ๊ะ พบเนื้อคู่ซะแล้วววว


nunoi 27 ก.ย. 2555, 09:40:04 น.
อ้าว วิคกี้เห็นหุ่นฮาฟิซ เข้าหน่อยถึงกับกลืนน้ำลายเลยเหรอ


เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account