ทรายล้อมเพชร: สะมะเรีย (ปลายปากกาสำนักพิมพ์)
เมื่อรจนาอย่างนางรำ ‘เพชรไพลิน’ เสี่ยงพวงมาลัยดอกรักออกไป คนรับหาใช่เจ้าเงาะป่าไม่ แต่กลับเป็นถึง ‘ชีคมุซตาฮ์ซาน บินรามาน อัลซาบาฮัท’ ผู้ปกครองรัฐรามาน

ทั้งสองตกอยู่ในบ่วงเสน่หาซึ่งกันและกันเพียงแค่พบสบตา ความรักได้ก่อตัวขึ้นหวานล้ำราวน้ำผึ้ง ทว่า...ที่ใดมีรัก ก็ย่อมมีทุกข์ เพชรไพลินจึงต้องพบกับอุปสรรคที่เต็มไปด้วยขวากหนามแหลมคม ทั้งจากมารดาเลี้ยงและบรรดาสาวๆ ที่อยู่ในฮาเร็มของชีคหนุ่ม

ซ้ำร้ายที่สุด...ชายคนรักยังลงมือกรีดหัวใจของเธอด้วยตัวเขาเอง

เช่นนี้แล้วเพชรที่ว่ากล้าแกร่งจะทนทานต่อการแผดเผาหัวใจจนปวดร้าวทรมานได้หรือไม่ หรือเธอ...จะลาลับจากเขาไปตลอดกาล

*************

นิยายเรื่องนี้เขียนโดย "สะมะเรีย" และได้ตีพิมพ์กับ "ปลายปากกาสำนักพิมพ์ (Plaipakka Publishing)" ซึ่งกำลังวางจำหน่ายอยู่ตอนนี้ค่ะ ทีมงานปลายปากกาสำนักพิมพ์จึงนำมาลงให้ได้อ่านกัน ประมาณ 60-70% ของเรื่องนะคะ ใครชอบนิยายแนวทะเลทราย โรมานซ์ ดราม่า มิควรพลาดด้วยประการทั้งปวง นอกจากความฟินชวนให้ยิ้มแก้มแตกในความเป็นสุภาพบุรุษของท่านชีคแล้ว สะมะเรียถ่ายทอดความดราม่าในความรักของหนุ่มสาวได้ชนิดที่น้ำตาไหลพรากทีเดียว ที่สำคัญ ยังผสมผสานศิลปวัฒนธรรมไทยเข้าไปในแนวทะเลทรายได้อย่างน่าประทับใจ #พร้อมตอนพิเศษ #ฟินทวีคูณ! #ติดหนึบ #รับประกันความสนุก!

***********

นักอ่านท่านใดสนใจ มีทั้งแบบ eBook และแบบรูปเล่มนะคะ

**สำหรับแบบรูปเล่มวางจำหน่าย 3 ช่องทาง***
-ศูนย์หนังสือจุฬาฯ
-ร้านนิยายออนไลน์ ได้แก่ ร้านนิยายรัก.com ร้าน booksforfun ร้าน booktogothailand และร้าน booksyourlikeshop
-inbox สั่งซื้อโดยตรงกับแอดมินเพจ 'ปลายปากกา สำนักพิมพ์' หรือผ่าน Line: plaipakkabooks

(หนังสือพร้อมส่งแล้ว)


ราคา 380฿
ค่าจัดส่งลงทะเบียน 40฿ (รวมเป็น 420฿)
ค่าจัดส่ง EMS 60฿ (รวมเป็น 440฿)


หรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ "ปลายปากกา สำนักพิมพ์"

***แบบ eBook วางจำหน่ายที่เว็บ Mebmarket***
Tags: โรมานซ์ ชีค นางรำ พาฝัน ดราม่า ริษยา

ตอน: บทที่ 12 -60%

เสียงบีบแตรดังลั่น ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่นั่งอยู่หน้าประตูรีบกุลีกุจอเปิดประตูรั้ว เมื่อเห็นว่าเป็นรถมินิคูเปอร์สีแดงเลือดนกของกมลทิพย์ หญิงสาวก้าวลงจากรถแล้วปิดประตูเสียงดังด้วยความหงุดหงิดมาตลอดทาง หลังจากได้รับโทรศัพท์สายล่าสุด

‘เธอรู้หรือเปล่าว่าท่านชีคกับนังเพชรไพลินคืนดีกันแล้ว เธอน่ะมันตกกระป๋องตั้งแต่ยังไม่ได้ขึ้นเตียง น่าสงสารเสียจริง’

นางแบบสาวเมธาวีเติมเชื้อเพลิงสุมลงไปในกองไฟแห่งความริษยา เชื่อว่าต้องได้ผล ผู้หญิงอย่างกมลทิพย์น่ะร้ายลึก เธอจะไม่ยื่นมือเข้าไปจัดการเองแต่จะใช้กมลทิพย์นี่ล่ะจัดการ

‘แกพูดเรื่องบ้าอะไร ประสาท’

กมลทิพย์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่ชอบใจ เธอกำลังขับรถไปที่บ่อนเถื่อนใจกลางกรุง เพื่อใช้มารยาทั้งหมดที่มีขอหยิบยืมเงินจากธัญธรณ์ไปให้บิดา

‘ฉันเพิ่งกลับออกมาจากเพนท์เฮาส์ของท่านชีค นังเพชรไพลินอยู่ที่นั่น ดูก็รู้ว่าท่านชีครักมันมาก คราวนี้ฉันคงต้องขอยอมแพ้เสียที สู้ไม่ไหว เธอเองก็ควรยอมแพ้เหมือนกันนะ ฉันก็แค่จะโทร.มาบอกแค่นี้ล่ะ เผื่อเธอจะตาสว่างเหมือนกับฉัน’ พูดจบเมธาวีก็วางสายทันที

กมลทิพย์กำโทรศัพท์ในมือแน่น เรื่องจริงอย่างนั้นเหรอ นังเพชรไพลินมันทำอีท่าไหน ทำไมถึงได้ท่านชีคกลับคืน ทั้งที่ก่อนหน้านี้ท่านชีคแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเกลียดมัน หญิงสาวเฝ้าคิดหาวิธีที่จะเขี่ยเพชรไพลินทิ้ง แต่จนแล้วจนรอดก็คิดไม่ออกเสียที

“เอาไว้ก่อน ตอนนี้ต้องจัดการเรื่องเงินให้เรียบร้อยก่อน”

เธอส่ายหน้าสลัดเรื่องของเพชรไพลินทิ้งไป แล้วเปิดกระเป๋าหนังแบรนด์หรู หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดลิปสติกออก แล้วเดินคอตกเข้าไปในบ่อนราวกับคนสิ้นหวัง

“ลมอะไรหอบคนสวยมาหาผมถึงที่นี่” เมื่อเห็นกมลทิพย์มาหา ชายหนุ่มก็ทิ้งงานตรงหน้าแล้วโผเข้ากอดหญิงสาวทันที เด็กสาวๆ อีกสิบกว่าคนยังสู้กมลทิพย์เพียงคนเดียวไม่ได้ หญิงสาวเก่งที่จะจับจุดอ่อนของเขาได้อย่างอยู่หมัด จนเขาหลงใหลเธอแทบโงหัวไม่ขึ้น

กมลทิพย์ไม่ตอบ แต่แสร้งตีหน้าเศร้าโผซบลงกับอกชายหนุ่มอย่างมีมารยา

“เป็นอะไรทิพย์” ชายหนุ่มพยักหน้าให้ลูกน้องออกไปจากห้อง แล้วประคองหญิงสาวไปนั่งที่โซฟา

“คุณแม่จะให้ทิพย์แต่งงานค่ะ” เธอแสร้งบีบน้ำตาหนักเข้าไปอีก

“อะไรนะ แต่งกับใคร” ธัญธรณ์ติดกับทันที เขาโวยวายเสียงดังลั่นอย่างไม่ชอบใจ

“ทิพย์ก็ไม่ทราบค่ะ ทิพย์พูดไม่ได้ มันไม่ส่งผลดีต่อครอบครัวทิพย์” หญิงสาวอ้ำอึ้ง น้ำตาอาบแก้ม ริมฝีปากสั่นระริกเม้มเข้าหากันราวกับสะเทือนใจอย่างหนัก ธัญธรณ์ไม่ทันเสน่ห์มารยาจึงหลงเชื่อหมดใจ

“มีปัญหาอะไรทำไมไม่บอกผมล่ะทิพย์”

“ทิพย์เกรงใจธัญน่ะสิคะ ทางออกของทิพย์ก็คือยอมแต่งงานค่ะ เพราะทิพย์ไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นลูกอกตัญญู” กมลทิพย์นอนคิดมาค่อนคืน หากจะหยิบยืมเงินแน่นอนว่าชายหนุ่มมีให้เธอแน่ๆ แต่ถ้ายืมนั่นหมายความว่าต้องใช้คืน แต่หากให้โดยสิเน่หาเธอก็ไม่ต้องใช้คืน อย่างไหนมันดีกว่ากันล่ะ...

“แค่ไม่แต่งงานถึงกับอกตัญญูเลยเหรอทิพย์ มันเรื่องอะไรกันแน่” เขาจับไหล่ทั้งสองข้างของหญิงสาวไว้อย่างคาดคั้น

นั่นล่ะกมลทิพย์ถึงยอมเปิดปากอย่างอึกอักว่า บิดาของเธอขาดทุน ต้องการเงินไปร่วมลงทุนอีกสิบห้าล้าน ธัญธรณ์ได้ยินดังนั้นก็นิ่งอึ้งไปหลายอึดใจ นิ่งนานจนกมลทิพย์ชักใจเสีย

“เอาจากผมไปก่อน แล้วไปยกเลิกงานแต่งงานบ้าๆ นั่นเสีย” เขาตัดสินใจออกไปในที่สุด เพราะอย่างไรเขากับกมลทิพย์ก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี จะช้าหรือเร็วเงินจำนวนนี้ก็ต้องใช้เป็นสินสอดในการสู่ขอ

“จะดีหรือคะ ทิพย์เกรงใจธัญ” ทั้งที่ดีใจจนแทบกระโดดโลดเต้น แต่ก็ต้องสำรวมอาการเอาไว้ให้มิดชิด มิเช่นนั้นหากเหยื่อไหวตัวทัน เธอจะชวดเงินก้อนโต

“อย่าเกรงใจเลย เงินเท่านี้น้อยมาก หากมันจะช่วยไม่ให้ทิพย์ต้องไปแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้”

“ขอบคุณมากนะคะธัญ ทิพย์รักธัญที่สุดเลยค่ะ” กมลทิพย์หอมแก้มชายหนุ่มฟอดใหญ่อย่างเอาใจ ธัญธรณ์ยิ้มกว้าง ใช่ว่าเขาใจดีเป็นพ่อพระเสียที่ไหน แต่เขามองการณ์ไกลไปว่าการมีบุญคุณกับหญิงสาวนั้นจะทำให้เขาอยู่เหนือเธอ หากแต่งงานเป็นครอบครัวเดียวกัน อย่างน้อยเมื่อกมลทิพย์งี่เง่าวุ่นวายเขาก็จะกำราบด้วยการทวงบุญคุณ

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูทำให้กมลทิพย์ผละออกจากชายหนุ่ม เมื่อเขาอนุญาตให้ลูกน้องเข้ามา

“ว่ายังไงที่ให้ไปจัดการ เรียบร้อยหรือเปล่า”

“เรียบร้อยครับนาย ตอนนี้คุณรุจินภาขอเข้าพบนายครับ เห็นว่าอยากจะยืมเงินไปทำทุนสักสองแสน” ลูกน้องในชุดสูทสีดำรายงานหลัง จากใช้กลวิธีโกงจนรุจินภาหมดตัวอีกครั้ง

“เดี๋ยวนะคะธัญ” กมลทิพย์ขัดขึ้น ปกติแล้วหากเป็นเรื่องงานของชายหนุ่มเธอจะไม่ยุ่งวุ่นวาย แต่จะนั่งฟังเงียบๆ ไม่ค่อยออกความเห็นสักเท่าไหร่นักเพราะถือว่าเธอไม่ชำนาญทางด้านนี้

ชายหนุ่มเลิกคิ้วมองหญิงสาวด้วยความแปลกใจระคนไม่พอใจเมื่อหญิงสาวพูดแทรกขึ้น

“คือทิพย์สงสัยว่าทำไมคุณถึงสนใจลูกค้ารายนี้นัก ทั้งที่ก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนักหนา” เธอถามเจาะเข้าตรงประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม เมื่อเห็นธัญธรณ์ชักสีหน้าคล้ายไม่พอใจอยู่ในที กมลทิพย์ก็รีบพูดต่อไปทันที

“หรือว่าธัญอยากได้ลูกสาวของลูกค้าคนนี้คะ”

“พูดอะไรอย่างนั้นเล่าทิพย์ ผมมีคุณอยู่แล้ว จะไปคิดอะไรแบบนั้นได้ยังไงเล่า” ธัญธรณ์รีบปฏิเสธทันควัน

กมลทิพย์ยิ้มหวาน ทั้งที่ในใจนั้นหัวเราะชายตรงหน้าด้วยความสมเพช คิดหรือว่าเธอจะไม่รู้ว่าคนเจ้าชู้อย่างธัญธรณ์จะไม่มีอีหนูเล็กๆ แต่เธอใจกว้างพอตราบใดที่เงินถึง

แล้วเรื่องของเพชรไพลินเธอก็ไปตามสืบจากเพื่อนของเขามาแล้ว ที่เขาพยายามทำทุกอย่างก็เพราะอยากได้นังเพชรไพลิน เพื่อที่จะแก้หน้าตัวเอง เพราะเสียหน้าที่เข้าไปจีบเพชรไพลินแต่กลับโดนชีคมุซตาฮ์ซานคาบเอาไปต่อหน้าต่อตา จะแปลกอะไรถ้าลองไปถามผู้หญิงร้อยคนก็คงได้คำตอบกลับมาเหมือนกันทั้งร้อยคนว่าเลือกชีคมุซตาฮ์ซานอย่างไม่ต้องสงสัย

โถๆๆ ทำมาเป็นปากแข็ง ไอ้มนุษย์ผู้ชายหน้าหม้อ โง่นักก็ต้องโดนฉันหลอกใช้นี่ล่ะ สมควรที่สุดแล้ว หญิงสาวก่นด่าเขาในใจทั้งที่ภายนอกยิ้มแย้มจนตาเล็กหยี

“ธัญทำงานเหนื่อย ทิพย์ไม่ว่าหรอกค่ะ หากธัญจะผ่อนคลายอารมณ์บ้าง ทิพย์ว่ามันเป็นธรรมชาติของผู้ชาย ถ้าธัญอยากลองอะไรแปลกใหม่ บอกทิพย์ได้นะคะ ทิพย์มีวิธีช่วยคุณ”

ธัญธรณ์อึ้งไปหลายอึดใจ เขาพอรู้มาบ้างว่ากมลทิพย์ไม่ใช่ผู้หญิงขี้หึง แต่ก็ไม่คิดว่าจะใจกว้างขนาดยอมให้เขาไปหาหญิงอื่นแบบนี้

“คุณมีวิธีอะไรล่ะทิพย์”

กมลทิพย์ยิ้ม หัวใจเต้นแรงด้วยความดีใจ ในที่สุดเธอก็คิดหาวิธีกำจัดเพชรไพลินออกไปจนพ้นทาง ที่เหลือก็แค่ความร่วมมือของธัญธรณ์เท่านั้น

“คืออย่างนี้ค่ะธัญ ทิพย์คิดว่าเราน่าจะ...”

***********

มาลงให้ต่อแล้วจ้า สองคนนี้กำลังคิดจะทำอะไร ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ หึๆ


หมายเหตุ: เนื่องจากมีการจัดหน้าไว้ในรูปแบบหนังสือเล่มขนาด A5 อาจมีคำฉีกหรือเว้นวรรคมากกว่าปกติเมื่อนำลงเว็บเลิฟ



ปลายปากกาสำนักพิมพ์
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 31 ก.ค. 2561, 07:36:24 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 31 ก.ค. 2561, 07:36:24 น.

จำนวนการเข้าชม : 190





<< บทที่ 12 -30%   บทที่ 12 -100% >>
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account