รักหมดใจ คุณชาย S4
จีนส์นักศึกษาปี 1 แอบชอบรุ่นพี่ที่คณะ “ทีเจย์” หัวหน้าแก๊ง S4 จริงๆ แก๊งนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายแค่อยู่เฉยๆ เดินหล่อๆ ในมหาลัย ก็สร้างเรตติ้งให้มหาลัยแล้ว พวกเขาจึงมีห้องพิเศษเฉพาะแก๊ง S4 และจีนส์ยิ่งมีโอกาสเข้าใกล้ทีเจย์มากขึ้นเมื่อเธอรู้ว่านาลีนคบกับเก่ง แต่ความโชคดีก็มาพร้อมกับความโชคร้าย เมื่อเธอรู้ว่าทีเจย์ชอบพีนพี่สาวของเธอ เรื่องราวความรักของจีนส์จะเป็นยังไง ติดตามกันได้ ใน "รักหมดใจ คุณชาย S4"

Tags: คุณชาย ดราม่า โรแมนติก วัยใส นิยายวัยรุ่น น่ารักกุ๊กิ๊ก

ตอน: ตอนที่ 3


ก๊อกๆๆๆๆ
“ยัยจีนส์!!! นี่แกจะนอนกินบ้านกินเมืองรึไงงง” ห่าวววว เสียงใครรร มาปลุกแต่เช้าเลยยย
“อือออ ตื่นแล้ววค่า... คุณแม่!!!!! OoO”
“ก็ใช่หนะสิ”
“แม่มาถึงตอนไหนคะ?”
“ถ้าแกไม่ไปเที่ยวจนดึกดื่น ก็คงรู้ว่าฉันกลับมาตอนไหน รีบไปอาบน้ำแต่งตัว ไปช่วยฉันซื้อของ”
“ทำไมแม่ไม่ไปกับป้าแช่มละ เมื่อคืนไปดริ้งมา จีนส์ง่วงงง”
“อีก 20 นาที ถ้ายังไม่ลงไปฉันจะตัดค่าขนม”
“แม่อ่ะ _ _!!!!” ฉันทำหน้ามุ่ยและรีบไปอาบน้ำแต่งตัว

“ลงมาได้แล้วหรอ ฉันกับแม่นั่งรอแกจนรากจะงอกอยู่แล้วเนี้ยย”
“ไม่เจอกันตั้งนานยังด่าเป็นภาษาไทยได้เหมือนเดิมเลยนะ”
“นี่ยัยจีนส์ หยุดพูดจาปากเสียกับพี่ได้แล้วน่า แล้วแกมัวทำอะไรอยู่ชักช้าอยู่ได้ นี่อย่าบอกนะว่าแกจะชุดนี่ เสื้อยืด กางเกงยีนส์ขาสั้น ฉันเหนื่อยกับวัยรุ่นสมัยนี้จริงๆ ทำไมแกไม่หัดแต่งตัวให้มันดูดีเหมือนพี่พีนบ้างละ”
“แม่ก็รู้รสนิยมยัยจีนส์ดีนี่ค่ะ และแกก็ไม่ต้องมาแต่งตัวเหมือนฉันด้วย ฉันไม่ชอบให้ใครมาเลียนแบบ ไปเถอะค่ะพีนหิวแล้ว ไม่รู้แม่จะชวนยัยจีนส์ไปด้วยทำไม น่ารำคาญ!!!”
“พี่พูดเหมือนว่าฉันอยากจะไปอย่างงั้นแหละ ถ้าแม่ไม่บอกให้ไปฉันก็ไม่ไปหรอก!!!”
“นี่!!! เลิกเถียงกันได้แล้ว ไปขึ้นรถเร็ว!!! จีนส์ไปขับรถ”

ณ ห้างสรรพสินค้าคารากอนสุดหรูในเมืองกรุง
“มาเดินห้างอย่างนี้แล้วคิดถึงเมื่อก่อนเนอะแม่ ที่เรามาเดินช้อปปิ้งกันสองคน”
“ใช่ ตั้งแต่พีนยังเรียนที่เมืองไทย เดี๋ยวนี้ที่นี่เขามีร้านเสื้อผ้าดังๆ ที่นำเข้าจากเมืองนอกเยอะแยะเลยนะ ยังไงพีนก็กลับมารียนต่อที่ไทยแล้วช็อปให้เต็มที่เลยลูก แต่ว่าตอนนี้เราไปหาอะไรกินกันก่อนไหม”
“ก็ดีค่ะ ร้านนี้ดีไหมคะแม่”
“อือ ก็โอเคนะ” นี่!!! แม่ พี่พีน ลืมไปรึป่าวว่าฉันก็มาด้วยนะ และของพวกนี้ก็ไม่ใช่ของฉันสักชิ้นเลย ฉันต้องเป็นทั้งคนขับรถและคนถือของ สรุปคือ ฉันมาเป็นคนรับใช้ใช่ไหมมม ฉันก็หิวเป็นนะโว้ยยยย
พึ่บบบบบบ
“อะไรของแก ยัยจีนส์” แม่เอ็ดฉัน เมื่อฉันวางของสุดแรง
“จีนส์ก็เหนื่อยเป็นนะคะ ที่แม่ให้จีนส์มาด้วย เพราะต้องการให้มาขับรถและถือของแค่นี้เองหรอคะ ทีพี่พีนทำไมเดินสบายตัวเฉยละ เขาก็เป็นลูกแม่เหมือนกันนะ ทำไมไม่ใช้ให้เท่ากันละ”
“ยัยจีนส์ คนมองมาใหญ่แล้วนะ แกเลิกโวยวายซักที่ ฉันอายนะ”
“พี่อายพี่ก็หาอะไรมาครอบหัวไว้สิค่ะ”
“ยัยจีนส์ หยุดเดี๋ยวนี้นะ แกนี่มันไม่มีมารยาทผู้ดีเอาเสียเลย ดูอย่างพี่พีนเขาสิ”
“ได้!!! งั้นแม่ก็ขับรถและถือของพวกนี่เองแล้วกัน”
“นี่ แล้วแกจะไปไหน??”
“ไปหามารยาท จะได้มีมารยาทอย่างพี่พีนไง แม่อยากได้ไม่ใช่หรอ???”
“ยัยลูกคนนี้นี่ ”
“แม่เลี้ยงยัยจีนส์ยังไงคะ ถึงได้ก้าวร้าวกับผู้ใหญ่แบบนี้ ไปไหนมาไหนด้วยพีนคงต้องหาปีบมาไว้คลุมหัวแน่ๆ ”

ตื๊ดดดดด ตืดดดดด
“ฮัลโหลล!!!!”
(นี่!!! ยัยขี้เมา เธออยู่ไหน??? )
“ทีเจย์!!!”
(ก็ใช่หนะสิ ฉันถามว่าเธออยู่ไหน????)
“นายรู้เบอร์ฉันได้ไง???”
(นี่อย่าพูดมาก ฉันอยู่ที่คารากอนชั้น 5 ฉันให้เวลาเธอ 10 นาที ถ้าเธอยังมาไม่ถึง ตายยย)
“ฮัลโหล ฮัลโหลลล นาย!!! อะไรของนายเนี้ยยย” หลังจากวางสายฉันก็เดินหาทีเจย์เพราะตอนนี้ฉันก็อยู่ชั้นห้าเหมือนกัน นั่นไงทีเจย์ วันนี้เขาดูชิลๆแต่งตัวสบายๆ เสื้อโปโลสีเลือดหมูกับผิวขาวๆกางเกงยีนส์ขายาวรองเท้าหนังดูดีโคตรๆ แต่เอะ นี่มันร้านที่ฉันเพิ่งจะเดินออกมานี่ ฉันเลยรีบตรงดิ่งไปหาทีเจย์
“มาเร็วดีนี่ เธอให้ไอ้แมงมุมมาส่งหรอ???” พวกบ้าสไปรเดอร์แมน = = ฉันไม่พูดร่ำทำเพลงรีบดึงแขนทีเจย์ออกมานอกร้านและตรงดิ่งไปที่ ML สุกี้ เพราะถ้าอยู่ที่นั่นคงเจอแม่กับพี่พีนแน่และคงต้องถามนั่นนู้นนี่ยาวววว
“นี่ ยัยขี้เมา เธอลากฉันมานี่ถามฉันซักคำไหมว่าฉันอยากมารึเปล่า ฉันเป็นเจ้านาย ส่วนเธอเป็นลูกน้อง เข้าใจนะ”
“รู้แล้วน่า ไม่ต้องมาย้ำ ฉันก็แค่ไม่อยากเจอ...”
“ไหนเธอบอกว่าเธอชอบฉันไง นี่แอบมากินข้าวกับกิ๊กหรอ???” ไอ้บ้า พูดออกมาตรงๆ แบบนี้ฉันก็เขินเป็นนะ >//////<
“นี่นาย ใครบอกว่า...ฉัน ชอบ นายย ฉันไม่ได้ชอบนายซักหน่อย ที่ฉันพูดวันนั้นยัยมินพนันกับฉัน ถ้าฉันกล้าบอกรักนาย ยัยมินต้องเสียตังค์ให้ฉันห้าพัน เงินตั้งห้าพันใครจะไม่อยากได้ละ เนอะ ว่าไหม???” เหมือนว่าฉันกำลังเตะตัวเองให้จนมุม _ _*
“อือออ ถ้าเธอไม่ได้ชอบฉันอย่างที่เธอว่าก็ดี ฉันจะได้ไม่บาปมาก”
“หือ นายว่าอะไรนะ ใครบาป?”
“ป่าวหรอก ฉันหิวแล้วล่ะ ไปหาอะไรกินกันเถอะ” พวกเราจึงเดินเข้าไปในร้าน ML สุกี้ และสั่งอาหารมากิน วันนี้มาแปลกแฮะ แต่ว่า นี่มันเดทครั้งแรกของฉันเลยน่ะ ทานข้าวกับทีเจย์ นี่ฉันฝันไปรึเปล่า
โอ้ยยยยย อยู่ๆทีเจย์ก็มาหยิกแก้มฉัน
“นายหยิกแก้มฉันทำไมอ่ะ?”
“ก็ช่วยปลุกเธอให้ตื่นจากความฝันไง เธอนี่นับว่าเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลยนะ ที่คนอย่างฉันยอมลดตัวลงมากินข้าวด้วยย แต่ไม่ต้องคิดมากค่าอาหารมื้อนี้คิดรวมกับหนี้เก่า หกหมื่นรวมกับค่าอาหารมื้อนี้อีก...”
“งก!!!” ฉันทำหน้าหงิกก่อนจะก้มหน้าก้มตากิน ฉันจะไม่ให้เศษอาหารแม้แต่ชิ้นเดียวเลยคอยดู

หลังจากกินอิ่มทีเจย์ก็พาฉันไปสนามเทนนิส ซึ่งมีเมมเบอร์ S4 อีกสามคนรออยู่แล้ว
“ไปสวีทที่ไหนกันมาว่ะ?” พี่ไนซ์เอ่ยขึ้นคนแรก ก่อนที่พี่เก่งจะเอ่ยถามฉัน
“ว่าไงจีนส์ ปลอดภัยดีใช่ไหม? ไม่โดนไอ้เจย์มันกัดนะ” ฮ่าๆๆๆๆ เมมเบอร์คนอื่นๆหัวเราะขึ้น
“ไอ้เก่ง!!!” ทีเจย์ทำท่าจะเตะพี่เก่ง
“นี่ยัยขี้เมา วันนี้เธอต้องคอยเก็บลูกเทนนิสนะ ทำงานให้สมกับค่าจ้างวันละสองพันด้วยละ” ฉันพยักหน้า และเตรียมตัวลงสนาม ทีเจย์ก็ไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดกีฬาเสื้อสีแดงกางเกงดำ ตัดกับผิวขาวๆมันยิ่งทำให้เขาดูดีขึ้นมาอีก งืออออออ เลือดกำเดาจิไหลล ><
ปั๊กกก โอ้ยยยยย ลูกเทนนิสลอยมาจากไหนไม่รู้ โดนที่หน้าผากฉันอย่างจัง และเหมือนฉันได้ยินเสียงคนกำลังหัวเราะ ฮ่าๆๆๆๆ นายทีเจย์ตีลูกเทนนิสมาใส่ฉันงั้นหรอออ
“นี่ยัยขี้เมา เธอยืนบื้ออยู่ทำไม ไปเก็บลูกเทนนิสสิ เห็นไหมมันจะท่วมสนามอยู่แล้วหน่ะ” ทีเจย์ตะโกนบอกฉัน _ _*
“ก็เก็บอยู่นี่ไง” ทีเจย์กำลังตีเทนนิสกับพี่ไนซ์ จริงๆพี่ไนซ์ก็ดูดีเหมือนกันนะ แต่ติดตรงเจ้าชู้เนี้ยแหละ และดูนายทีเจย์นี่นายจงใจตีออกนอกสนามใช่ไหม? ลูกเทนนิสเต็มสนามแบบนี้ใครจะเก็บหมดละเนี้ยยย
“เฮ้!!! ยัยขี้เมา ใครบอกให้เธอนั่ง” นายทีเจย์ตะโกนมาใส่ฉัน
“ก็มันเหนื่อยนี่น่า แดดก็ร้อน และอีกอย่างนายก็เอาแต่ตีๆๆ ฉันเก็บไม่หมดหรอก ไว้นายตีเสร็จค่อยเก็บทีเดียวง่ายกว่า เนอะ”
“เธอไม่มีสิทธิ์ออกความเห็น” ใจร้ายอ่ะ = = “ฉันไม่ได้สั่งให้พัก เธอก็ไม่มีสิทธิ์พัก อย่าลืมสิฉันเป็นเจ้านายเธอนะ”
“ไอ้เจย์ แกก็ให้น้องเขาพักสิวะ แดดร้อนก็ร้อน และฉันว่าเราก็ควรจะพักด้วยนะ เดี๋ยวผิวฉันไหม้” พี่ไนซ์พูดเสร็จก็เดินกลับเข้ามานั่งในที่พัก ทีเจย์เออออตามและเดินกลับเข้ามา ฉันก็เลยไปหยิบขวดน้ำมาไว้ให้ทีเจย์
“อ่ะ น้ำเย็นๆ ดื่มสิ จะได้สดชื่น ” ฉันยื่นขวดน้ำให้ทีเจย์ ทีเจย์ทำหน้างงเล็กน้อยก่อนจะหยิบขวดน้ำจากฉันไปดื่ม หลังจากนั่งพักไม่นานนายทีเจย์ก็สั่งให้ฉันลงไปเก็บลูกเทนนิส หื่ออออ ฉันยังไม่หายเหนื่อยเลยอ่ะ ดูสิเมมเบอร์ S4 นั่งในร่มปล่อยนางเอกร่างเล็กบอบบางมาเก็บลูกเทนนิสตากแดดอันแสนจะแผดเผา พวกนายมันช่างใจร้ายยิ่งนัก ฉันก็ทำได้แค่ก้มหน้าก้มตาเก็บต่อไป พวก S4 เล่นเทนนิสไม่นานก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและแยกย้ายกันกลับบ้าน ส่วนนายทีเจย์ก็มาส่งฉันที่บ้าน อะไรนะ!!! ผู้ชายมาส่งที่บ้านนนน >//////< (บ่องตง ยังไม่เคยมีโมเม้นนี้อ่ะ เขินจังงง)
บรรยากาศบนรถปกคลุมไปด้วยความเงียบสงัด ฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรฉันจึงเอื้อมมือไปเปิดเพลงที่รถ พอดีเป็นเพลงร็อคของกลุ่มนักร้องชื่อดังในไทย แต่นายทีเจย์เอามือมากดปิดเพลงเฉยเลย ไม่เป็นไรฉันเปิดใหม่ก็ได้ ทีเจย์ก็กดปิดอีก ฉันก็กดเปิดใหม่ ทีเจย์ก็กดปิดอีกเหมือนเดิม
“นายจะปิดเพลงทำไมอ่ะ?” ฉันถามทีเจย์เพราะรู้สึกหงุดหงิด
“แล้วเธอเปิดเพลงทำไม?” ทีเจย์ถามฉันกลับ
“เพลง ก็เปิดฟังสิ หรือที่บ้านนายเปิดไว้ทำความเย็นหรือไง” จากนั้นฉันก็เปิดเพลงต่อ แต่นายทีเจย์ก็กดมันปิดอีก
“ปิดเพลงเดี๋ยวนี้เลยนะ มันน่ารำคาญ” ทีเจย์พยายามจะปิดเพลง แต่ฉันเอามือปิดปุ่มสวิตส์ไว้ก่อน
“พวกไม่มีดนตรีในหัวใจ อย่าหวังว่านายจะปิดเพลงได้ ฮ่าๆๆๆ”
“ดนตรีในหัวใจหนะมี แต่ไม่ใช่แบบนี้ นี่เธอฟังไปได้ยังไง ร้องแหกปากลั่นขนาดนี้ หนวกหูจะแย่” อย่ามาว่าให้พี่ๆ เรสโทรสเปซของฉันนะ
“เลี้ยวซอยข้างหน้าแล้วก็ขับตรงไปถึงบ้านฉันแล้วละ” ไม่นานรถสปอร์ตสีดำก็มาจอดที่หน้าบ้านฉัน ประตูอันมหึมาที่ถูกควบคุมด้วยรีโมทคอนโทลเปิดออกเหมือนรู้ว่ามีคนมา
“บ้านเธอหลังใหญ่ดีนี่ เรื่องเงินคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ แล้วทำไมเธอไม่จ่ายเงินให้ฉันละ เธอจะได้ไม่ต้องมาเป็นทาสฉัน” ทีเจย์พูดขึ้น
“ที่นายพูดมันก็ใช่ แต่เรื่องนั้นฉันเป็นคนสร้างมมันขึ้นมา ฉันก็ควรจะหาเงินมาชดใช้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่ขอเงินคนอื่นมาใช้แทน” ทีเจย์ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าฉันจะพูดอะไรที่มันเข้าท่ากับเขาก็เป็น
“งั้นก็ทำให้มันได้อย่างที่พูดแล้วกัน แขกมาบ้านเธอไม่คิดจะชวนเข้าบ้านเลยหรอไง?”
“อ๋ออ อือ ไปสิ ก็ฉันไม่เคยพาผูชายมาบ้านนี่ ><” ฉันจึงเดินนำทีเจย์เข้าไปในบ้าน ตอนนี้ประมาณหกโมงกว่า ฉันก็เลยชวนทีเจย์ทานข้าวด้วย ทีเจย์ก็ตกลง อะไรมันง่ายอย่างนี้เนี้ย รู้งี้ชวนมากินข้าวด้วยตั้งนาน ^^
















ซออึน
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 5 มิ.ย. 2557, 20:56:21 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 5 มิ.ย. 2557, 20:56:21 น.

จำนวนการเข้าชม : 800





<< ตอนที่ 2   
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account