ทรายล้อมเพชร: สะมะเรีย (ปลายปากกาสำนักพิมพ์)
เมื่อรจนาอย่างนางรำ ‘เพชรไพลิน’ เสี่ยงพวงมาลัยดอกรักออกไป คนรับหาใช่เจ้าเงาะป่าไม่ แต่กลับเป็นถึง ‘ชีคมุซตาฮ์ซาน บินรามาน อัลซาบาฮัท’ ผู้ปกครองรัฐรามาน

ทั้งสองตกอยู่ในบ่วงเสน่หาซึ่งกันและกันเพียงแค่พบสบตา ความรักได้ก่อตัวขึ้นหวานล้ำราวน้ำผึ้ง ทว่า...ที่ใดมีรัก ก็ย่อมมีทุกข์ เพชรไพลินจึงต้องพบกับอุปสรรคที่เต็มไปด้วยขวากหนามแหลมคม ทั้งจากมารดาเลี้ยงและบรรดาสาวๆ ที่อยู่ในฮาเร็มของชีคหนุ่ม

ซ้ำร้ายที่สุด...ชายคนรักยังลงมือกรีดหัวใจของเธอด้วยตัวเขาเอง

เช่นนี้แล้วเพชรที่ว่ากล้าแกร่งจะทนทานต่อการแผดเผาหัวใจจนปวดร้าวทรมานได้หรือไม่ หรือเธอ...จะลาลับจากเขาไปตลอดกาล

*************

นิยายเรื่องนี้เขียนโดย "สะมะเรีย" และได้ตีพิมพ์กับ "ปลายปากกาสำนักพิมพ์ (Plaipakka Publishing)" ซึ่งกำลังวางจำหน่ายอยู่ตอนนี้ค่ะ ทีมงานปลายปากกาสำนักพิมพ์จึงนำมาลงให้ได้อ่านกัน ประมาณ 60-70% ของเรื่องนะคะ ใครชอบนิยายแนวทะเลทราย โรมานซ์ ดราม่า มิควรพลาดด้วยประการทั้งปวง นอกจากความฟินชวนให้ยิ้มแก้มแตกในความเป็นสุภาพบุรุษของท่านชีคแล้ว สะมะเรียถ่ายทอดความดราม่าในความรักของหนุ่มสาวได้ชนิดที่น้ำตาไหลพรากทีเดียว ที่สำคัญ ยังผสมผสานศิลปวัฒนธรรมไทยเข้าไปในแนวทะเลทรายได้อย่างน่าประทับใจ #พร้อมตอนพิเศษ #ฟินทวีคูณ! #ติดหนึบ #รับประกันความสนุก!

***********

นักอ่านท่านใดสนใจ มีทั้งแบบ eBook และแบบรูปเล่มนะคะ

**สำหรับแบบรูปเล่มวางจำหน่าย 3 ช่องทาง***
-ศูนย์หนังสือจุฬาฯ
-ร้านนิยายออนไลน์ ได้แก่ ร้านนิยายรัก.com ร้าน booksforfun ร้าน booktogothailand และร้าน booksyourlikeshop
-inbox สั่งซื้อโดยตรงกับแอดมินเพจ 'ปลายปากกา สำนักพิมพ์'

(หนังสือพร้อมส่งแล้ว)


ราคา 372฿
ค่าจัดส่งลงทะเบียน 40฿ (รวมเป็น 412฿)
ค่าจัดส่ง EMS 60฿ (รวมเป็น 432฿)


หรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ "ปลายปากกา สำนักพิมพ์"

***แบบ eBook วางจำหน่ายที่เว็บ Mebmarket***
Tags: โรมานซ์ ชีค นางรำ พาฝัน ดราม่า ริษยา

ตอน: บทที่ 14 -100%

หยาดน้ำตาและท่าทางเฉยชาของเพชรไพลินทำให้หัวใจของชีคหนุ่มกระตุกแรง แม้เธอจะเดินออกไปนานแล้ว แต่เขายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมราวกับรูปปั้นไร้ความรู้สึก

‘จะมีค่าอะไรคะในเมื่อท่านชีคตัดสินเพชรไปเรียบร้อยแล้ว ต่อให้เพชรพูดความจริงท่านก็คงไม่เชื่ออยู่ดี’

ถ้อยคำตัดพ้อของหญิงสาวยังคงดังก้องซ้ำๆ ราวกับบทเพลงครวญโศกเศร้าดังแผ่วมากับอากาศหนาวยะเยือก ให้ความรู้สึกอึดอัดราวกับหายใจไม่ออกเสียกระนั้น

“ถ้าฉันยอมปิดหูปิดตาเชื่อเธออีกเป็นครั้งที่สอง ฉันคงเป็นผู้ชายที่โง่เง่าที่สุดในโลก ฉันยอมรับว่าฉันหลงใหลเธอ คลั่งไคล้เธอมาก แต่มันจะมีค่าอะไร เมื่อความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอได้ถูกทำลายลงอย่างไร้ความปรานี”

ชีคหนุ่มผินหน้ามองออกไปยังท้องฟ้า เหลือบตามองตึกสูงน้อยใหญ่เบื้องล่างด้วยสายตาว่างเปล่า จมจ่อมอยู่กับความนึกคิดอันสับสนวุ่นวาย จนกระทั่งมีสายเรียกเข้านั่นล่ะชีคหนุ่มจึงได้สติ เขาพยายามสลัดภาพเพชรไพลินออกไปจากห้วงแห่งความคิด ทว่ากลับทำได้ยากเต็มที

“มีอะไรหรือดาอี”

“ทุกอย่างพร้อมแล้วครับ ท่านชีคพร้อมเมื่อไหร่กำหนดเวลามาได้เลยครับ” ดาอีรายงานความคืบหน้า เซอร์ไพรส์ที่เจ้านายหนุ่มสั่งให้จัดการ

“ยกเลิกให้หมด ไม่จำเป็นต้องมีอีกแล้ว” ชีคหนุ่มตวาดอย่างหัวเสีย แล้วทุบกำปั้นลงบนโต๊ะเสียงดังโครมใหญ่

ดาอีตกใจไม่น้อย อยากจะถาม แต่ก็พอจะเดาได้ว่าต้องเกิดอะไรขึ้นอีกแน่ๆ แผนการที่วางไว้มันถึงได้พังไม่เป็นท่าเช่นนี้

ชีคหนุ่มวางโทรศัพท์จากองครักษ์คนสนิทไปแล้ว ทว่าเขากลับกระสับกระส่าย ใบหน้าหวานยังคงวนเวียนราวกับต้องการจะหลอกหลอนให้เขาคลุ้มคลั่ง

ปัง!

เขาทุบกำปั้นลงบนโต๊ะอีกครั้ง พลางขบกรามเข้าหากันจนเป็นสันนูน ทำไมเขาจะต้องปล่อยเธอไป ในเมื่อเขาเสียเงินให้มารดาเลี้ยงของเธอไปถึงสิบล้าน เงินสิบล้านสูญเปล่า! แต่เขากลับไม่ได้อะไรกลับมา

ไวเท่าความคิดชีคหนุ่มกดโทรศัพท์โทร.ออกหาดาอีทันที

“เตรียมแผนเดิมให้เรียบร้อย ฉันจะพาเพชรไพลินไปที่นั่นภายในครึ่งชั่วโมง” เขาสั่งเสียงเฉียบแล้ววางสายโทรศัพท์โดยไม่รอให้อีกฝ่ายทักท้วง จากนั้นจึงหุนหันออกจากห้องทำงานไปอย่างรวดเร็ว



***************



เพชรไพลินเดินใจลอยไปตามท้องถนน บ่ายแก่แล้วพนักงานออฟฟิศกลับขึ้นไปทำงานจนหมด ถนนที่แออัดช่วงพักเที่ยงจึงบางตาลงไปมาก และคงจะกลับเข้าสู่สภาวะแออัดอีกครั้งในช่วงเลิกงาน หญิงสาวก้มลงมองปลายเท้าตนเอง

เป็นวันเกิดที่รู้สึกแย่เหลือเกิน...

เธอถอนหายใจแล้วลู่ไหล่อย่างหมดหวัง ไม่อยากกลับบ้าน เพราะมั่นใจว่ามารดาไม่อยู่ หายไปตั้งแต่เมื่อคืนจนกระทั่งรุ่งสางก็ไม่มีวี่แววว่าจะกลับบ้าน เมื่อเช้าเธอรอใส่บาตรแต่ก็ไม่กลับมา โทร.ไปก็ไม่รับสาย ไม่รู้ว่าไปอยู่บ้านเพื่อนที่ไหน เพราะเธอไม่เคยตามหรือถามซอกแซกให้มารดารำคาญใจ

หรือจะโทร.หาเพื่อนๆ ดีนะ

หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูรายชื่อเพื่อน แต่แล้วก็ถอนใจ ตาบวมช้ำ หัวใจหม่นหมองขนาดนี้จะไปนั่งยิ้มหัวเราะกับเพื่อนๆ ได้อย่างไรไหว หญิงสาวจึงตัดสินใจว่าน่าจะกลับบ้านนั่นล่ะดีที่สุด ทว่าพอเธอเงยหน้าขึ้นก็ต้องตกใจจนแทบผงะเมื่อเห็นรถยนต์คันหนึ่งแล่นเสยขึ้นมาบนฟุตปาธ

กรี๊ด!

หญิงสาวหวีดร้องด้วยความตกใจรีบวิ่งหนีอย่างเร็วที่สุด แต่ก็ไม่ทัน รถเก๋งคันนั้นพุ่งชนร่างบางเสียจนลอยคว้าง แล้วตกลงบนพื้นหมดสติไปในที่สุด รถยนต์ผู้ก่อเหตุถอยหนีด้วยความรวดเร็วท่ามกลางความชุลมุนแตกตื่น รถยนต์อีกคันแล่นมาจอดเทียบ ร่างสูงก้าวลงมาจากรถแล้วตรงเข้าอุ้มหญิงสาวเพื่อนำส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

“เพชรไพลิน...” ชีคมุซตาฮ์ซานแทบนั่งไม่ติด เขาเห็นเธอเดินอยู่บนฟุตปาธ แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น รถยนต์ไม่ติดแผ่นป้ายทะเบียนขับปีนฟุตปาธไปชนหญิงสาวราวกับหมายเอาชีวิต

น่าแปลก...เพชรไพลินมีศัตรูที่ไหน หรือว่าจะเป็นคู่ขาของเธอซึ่งโกรธแค้นที่โดนหลอกปอกลอกเอาเงินเช่นเดียวกับเขากันล่ะ เมื่อคิดเช่นนั้นเขาก็กำมือแน่น คงมีแต่เขาสินะที่ยอมโง่ซ้ำๆ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเธอหลอกลวงเขา กระนั้นเขาก็ทำราวกับคนบ้าใบ้ยอมหน้ามืดตามัว เพราะความรักที่หญิงสาวไม่เคยเห็นค่า!

เมื่อนายแพทย์เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน เขาก็ปราดเข้าถามไถ่อาการของเพชรไพลินทันที

“คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ แต่กระดูกหน้าแข้งหักต้องทำการผ่าตัดครับ”

“ผมฝากด้วยนะครับคุณหมอ” ชีคหนุ่มใจหาย ขาเรียวสวยที่เขาหลงใหลจะต้องมีรอยแผลทั้งยังต้องใส่เหล็กเพื่อดามกระดูก เธอคงเจ็บปวดไม่น้อย ชีคหนุ่มส่ายหน้าแล้วยกมือขึ้นบีบที่สันจมูก ผ่อนลมหายใจออกช้าๆ อย่างใช้ความคิด

ก็สาสมแล้วกับความเลวร้ายที่เธอล่อหลอกผู้ชายนับไม่ถ้วน มีผู้ชายอีกกี่คนที่ต้องเสียใจ เพราะใบหน้าใสซื่อราวกับเด็กสาวอ่อนต่อโลก ทว่าแท้จริงแล้วเธอคือนางงูพิษมากเล่ห์ที่จ้องจะฉกกัดให้เหยื่อทุรนทุรายด้วยพิษร้าย จนขาดใจตายไปในที่สุด

ชีคมุซตาฮ์ซานกดรับโทรศัพท์เมื่อเห็นสายที่โทร.เข้ามาคือองครักษ์คนสนิท

“ดาอี มีการเปลี่ยนแผน นายมาหาฉันที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย...”



หมายเหตุ: เนื่องจากมีการจัดหน้าไว้ในรูปแบบหนังสือเล่มขนาด A5 อาจมีคำฉีกหรือเว้นวรรคมากกว่าปกติเมื่อนำลงเว็บเลิฟ



ปลายปากกาสำนักพิมพ์
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 12 ส.ค. 2561, 19:44:00 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 12 ส.ค. 2561, 19:44:00 น.

จำนวนการเข้าชม : 114





<< บทที่ 14 -70%   บทที่ 15 -40% >>
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account