กลิ่นกรุ่นละมุนรัก บทนำ
ชายหนุ่มร่างสมาร์ท หน้าขาว หล่อคม เดินเปิดประตูกระจกเข้ามาในร้านสปาแห่งหนึ่ง ซึ่งถ้า

ไม่บอกว่าที่ที่เค้ายืนอยู่จุดนี้อยู่กลางกรุง เค้าคงคิดว่าตนเองได้อยู่กลางธรรมชาติที่ร่มรื่นสัก

ที่หนึ่งเป็นแน่ เพราะนอกจากจะด้วยความร่มรื่นของพรรณไม้ต่างๆที่ได้ปลูกอย่างลงตัวใน

บริเวณส่วนหย่อมรอบๆแล้ว เสียงน้ำตกจำลองยังทำให้เข้าถึงบรรยากาศธรรมชาติกลางป่า

ได้เป็นอย่างดี เมื่อเปิดประตูกระจกเข้าไปในตัวบ้าน ที่ตกแต่งให้เป็นร้านทำสปา มีกลิ่นน้ำมัน

อโรมาหอมอ่อนๆให้ความสดชื่นได้เป็นอย่างดี ก็ได้พบกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งกำลังยิ้มต้อน

รับเค้าด้วยรอยยิ้มสดใส แต่ดูอบอุ่นอยู่ในที (ผู้หญิงคนนี้ยิ้มสวย) ชายหนุ่มคิด เมื่อมอง

ประเมินจากสายตาตามประสาชายหนุ่มที่ชอบพิจารณาความสวยของผู้หญิงแล้วถ้าเต็มสิบ

คงได้สัก7หรือ8 เพราะผู้หญิงคนนี้ไม่ได้สวยมากแต่มีรอยยิ้มที่เป็นเสน่ห์ มีเครื่องหน้าที่ลง

ตัว มีโครงหน้าที่เป็นรูปไข่ มีเส้นผมที่ำดำสลวยแต่ตอนนี้กลับถูกรัดไว้อย่างเรียบร้อย เผยให้

เห็นผิวหน้าที่ขาวเนียนละเอียด


"สวัสดีคะ อโรมาสปายินดีต้อนรับคะ" น้ำเสียงหวานใสเรียกให้สติชายหนุ่มที่มัวแต่เพ่งมองหญิงสาวรู้สึกตัวทันที

"เออ ครับ ผมต้องการทำสปาครับไม่ทราบว่าที่นี่พอจะรับผู้ชายทำได้หรือเปล่าครับ"

"ค่ะ แต่คงต้องเป็นนวดหน้านะคะ ถ้าเป็นตัวที่นี่ไม่รับคะ"

"ครับ"

"ถ้าอย่างนั้นสนใจซื้อเป็นแพคเก็็จเก็บไว้ไหมคะ"

ชายหนุ่มเห็นว่าสถานที่ทำงานก็ไม่ไกลจากตรงนี้มากแล้วสถานที่ก็ดูสะอาดน่าทำจึงตัดสินใจสอบถามเรื่องราคาและตกลงซื้อเป็นแพคเกจ หญิงสาวให้เค้ากรอกประวัติและจัดการชำระเงินเสร็จแล้ว ก็เตรียมตัวรอที่ห้องสปาเพื่อเตรียมทำหน้า
แต่ก็ประหลาดใจเมื่อเห็นหญิงสาวคนเดิมเดินเข้ามาเตรียมตัวทำสปาให้

"เออ คุณนวดหน้าให้ผมด้วยเหรอครับ"

"คะ พอดีเด็กที่ร้านวันนี้เค้าลาหยุดคะ ดิฉันก็เลยต้องทำแทน แต่ไม่ต้องกังวลนะคะ ดิฉันเรียนจบหลักสูตรมาคะ"หญิงสาวรีบออกตัวด้วยเกรงว่าชายหนุ่มจะไม่ไว้ใจ

"เปล่าครับเพียงแต่ผมแค่แปลกใจเท่านั้น"
หลังจากนั้นชายหนุ่มก็นอนให้หญิงสาวใช้ความละมุนของมือลูบไล้ไปตามใบหน้า(เออหนอช่างมีความสุขอะไรอย่างนี้ เมื่ออยู่ใกล้กลิ่นกายก็หอม เมื่อที่สัมผัสก็นุ่มจากนั้นชายหนุ่มก็ตกอยู่ในห้วงนิจทรา

บทนี้เป็นบทนำที่เขียนเอาไว้ในเวปเดิมคะ แต่ว่าต้องการมาอัพเพิ่มเลยเอาบทนี้มาลงใหม่คะ




Tags: ชอบเขียน

ตอน: หวั่นไหว


หลังจากที่เอกรินทร์แยกออกมาจากบ้านของอินทุอรแล้วชายหนุ่มได้ขับรถกลับไปที่

บ้านทันที เพราะรู้ดีว่าตัวเองได้เบี้ยวนัดของมารดาที่ได้นัดไว้ให้มาทานข้าวเย็นกันที่

บ้านพร้อมหน้ากับน้องๆอีก3คน จะให้ทำไงได้เพราะเราอยู่กับคุณอรถึงได้ลืมทุกอย่าง

เอะนี่เราคิดถึงผู้หญิงคนนั้นเหรอ ทำไมเราถึงได้นึกถึงผู้หญิงคนนี้ได้ก็ไม่รู้ทั้งที่เราก็

เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้วกับผู้หญิงบางคนแทบจะไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอชื่ออะไรแต่ที่แย่

ไปกว่านั้นคือเราไม่ได้ป้องกันตัวเองเลยเมื่อคืนนี้ืไม่อยากจะคิดเลยว่าหากผู้หญิงคนนี้

เราไม่ได้เป็นคนแรกจะไม่โรคอะไรตามมาบ้างก็ไม่รู้ แต่เรื่องนั้นก็ว่างใจได้เพราะเค้า

ได้พิสูจน์แล้วว่าผู้หญิงคนนี้เค้าเป็นคนแรกแต่เค้าเป็นห่วงอีกเรื่องมากกว่า หากผู้หญิง

คนนั้นเกิดท้องขึ้นมาเค้าจะทำยังไง จะต้องรับผิดชอบไหม เป็นความคิดที่คิดไม่ตกเลย

จริงๆเพราะเค้ายังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบใครก็ในเมื่อเค้ารู้อยู่แล้วว่าครอบครัวของเค้่า

ได้จับคู่ให้ลูกๆทุกคนไว้แล้วไม่ว่าจะเป็นตัวเค้าเองหรือน้องๆอีก3คนของเค้าก็ตามที่

สำคัญผู้หญิงที่คุณได้เลือกไว้ให้เค้าก็ดีพร้อมสมกันทุกอย่างทั้งในเรื่องฐานะ การ

ศึกษา สังคม รูปร่างหน้าก็สวยน่ารัก แล้วอย่างนี้เค้าจะทำอย่างไรหากเกิดเรื่องนี้ขึ้นมา

แต่ตอนนี้คิดไปก็คงเปล่าประโยชน์ เพราก่อนออกมาจากบ้านเค้าได้ซื้อยาคุมกำเนิด

ไปให้หญิงสาวทานแล้วน่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น


"คุณเอกรินทร์ครับ" เสียงเรียกของน้องชายคนรองได้ปลุกเอกรินทร์ให้ตื่นขึ้นจาก

ความคิด "ว่าไงนายธี เรียกฉันเสียงดังเลยนะ" "อ้าวพี่มาว่าผมไม่ได้นะก็ผมเรียกพี่ด้วย

เสียงธรรมดาอยู่ตั้งนานพี่ไม่ได้ยินผมเรียกเองแล้วทำไมพี่มานั่งอยู่ในรถหล่ะ ไม่เข้า

บ้านสักที กลัวคุณแม่บ่นเรื่องเมื่อวานเหรอครับคุณพี่" "เฮ้ยทำเป็นรู้ดี" "ก็ต้องรู้สิครับ

เมื่อวานทั้งผม ทั้งนายวิท นายศาสตร์ก็โดนบ่นแทนพี่จนหูแฉะ เพราะเมื่อวานคุณแม่

เค้าพาน้องเดียร์คนสวยว่าที่พี่สะใภ้ผมเค้ามาด้วยแต่พี่ชายผมดันไม่ยอมกลับบ้านตาม

นัดซะอย่างงั้น" "จริงเหรอ ฉันแย่แน่หว่ะ "

แล้วก็เป็นไปตามคาดจริงๆเพราะเมื่อเข้าบ้านคุณวิจิตร คุณแม่ที่พวกเค้ากล่าวถึงก็ทำ

การสังฆยานาเค้าตามคาดจริงๆแล้วได้ออกคำสั่งให้เค้าไปหาน้องเดียร์และพาน้อง

เดียร์ไปทานข้าว แล้วไปส่งที่บ้าน ซึ่งเค้าก็ได้ทำตามที่แม่เค้าบอกทุกอย่าง หลังจากที่

เค้าได้ทำความรู้จักกับน้องเดียร์ ทำใ้ห้เค้ารู้่ว่าผู้หญิงคนนี้มีบุคลิกที่สดใส น่ารัก มอง

โลกในแง่ดี อยู่ด้วยแล้วรู้สึกถึงความสดใส ความสว่างของชีวิต เธอเป็นคนสวย ฉลาด

อย่างนี้สินะแม่ถึงอยากให้เธอมาเป็นสะใภ้ของท่าน

หลังจากวันนั้นที่เธอได้ตกเป็นของชายหนุ่มที่เธอหลงใหล เธอก็ไม่ได้เห็นหน้าเค้าอีก

เลย หลายครั้งที่เธอเคยคิดที่จะโทรหาเค้าแต่ก็ไม่กล้า เพราะกลัว กลัวว่าเค้าจะหาว่า

เธอเข้าไปวุ่นวายกับชีวิตเค้า เธอจึงได้แต่รอ รอ รอ รอให้เค้าได้นึกถึงเธอ ได้คิดถึง

เธอ และได้มาหาเธอ แต่แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้พบเค้า พบโดยบังเอิญ ไม่ใช่เพราะเค้า

คิดถึงหรือนึกถึง แต่เป็นเธอที่ได้บังเิอิญไปเจอกับเค้า เจอกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ที่ทั้ง

สวย น่ารักเค้าทั้งสองดูสมกันมาก แล้วเธอหล่ะ เมื่อเค้าได้อยู่กับผู้หญิงคนนั้น ในใจ

ของเค้าได้มีเธออยู่ในนั้นบ้างไหมหนอ



ชอบอ่าน
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 19 ธ.ค. 2554, 14:00:53 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 19 ธ.ค. 2554, 14:00:53 น.

จำนวนการเข้าชม : 988





<< ความเป็นจริงที่เกิดขึ้น   
เข้าระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็นด้วย weblove account