ขอความรักที... (สนพ.ปองรัก ตีพิมพ์)
ร้อยรักสาวผู้ที่ไม่มีดวงในเรื่องความรักเอาซะเลย คิดว่าเจอคนที่ใช่ แต่สุดท้ายเขาก็หนีหายไปในวันแต่งงาน จากที่จะได้แต่งกับแฟนเธอก็ต้องได้มาแต่งกับน้องชายแฟนแทนเสียอย่างนั้น
Tags: ขอความรักที, ไหมขวัญ, แต่งงาน, จำเป็น, สามี, นิยายรัก, น่ารัก
ตอน: ตอนที่ 7 (70%)
“มีติดรถไว้ประจำอยู่ใบหนึ่งน่ะ”
“แน่ะ บอกไม่มีแฟนแต่พกหมวกกันน็อกติดตัวถึงสองใบเลยเหรอครับ ไม่เบาเลยลูกพี่เรา” มาวินเอ่ยล้อหัวหน้างานเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนเสียงหัวเราะนั้นจะหายไปเมื่อโดนเอาคืน
“ล้อคนอื่น ตัวเองล่ะพกมาทำไม”
“ของแม่ทูนหัวครับ ไม่พกไม่ได้ ถ้าโดนเรียกตัวแล้วไม่มีหมวกไปให้ จะโดนโวยหาว่าอยากให้เธอตายไวๆ งานเข้าผมอีก”
มาวินทำคอย่นและสีหน้าขยาดเมื่อพูดถึงแฟนสาวที่กำลังคบกันอยู่ ไม่รู้ว่ากลัวหรือเกรงใจ แต่ก็เรียกเสียงหัวเราะจากคีรินทร์และร้อยรักได้เป็นอย่างดี
“นี่ก็ใกล้เวลานัดแล้ว เราไปกันเลยไหมครับ” คีรินทร์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูแล้วเอ่ยบอก ก่อนจะเลื่อนถ้วยกาแฟที่ดื่มหมดออกไปเล็กน้อย
“ก็ดีค่ะ ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์เสียสละเวลาไปเป็นเพื่อน”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะอีกไม่นานเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว” คีรินทร์พูดพลางยักไหล่ แล้วหันไปถามมาวินที่ยังนั่งอ้อยอิ่งจิบกาแฟไม่มีทีท่าว่าจะลุก “แล้วนี่จะกลับเลยไหม”
“กลับครับ แต่ผมขอนั่งตากแอร์เย็นๆ อีกสักแป๊บ” มาวินยกกาแฟขึ้นมาจิบและยิ้มให้ทั้งคู่จนตาหยี
“งั้นไปก่อนนะ”
“ไปนะคะ”
มาวินพยักหน้าโบกมือให้กับคนทั้งคู่ที่เดินออกไปจากร้าน ก่อนจะหัวเราะในลำคอเมื่อร้อยรักใส่หมวกกันน็อกไม่เรียบร้อยคีรินทร์จึงขยับให้ ดูแล้วไม่ต่างจากคู่รักเลย และตอนนั่งซ้อนท้ายที่ต้องจับเอวคนขี่นั้นด้วย เห็นแล้วก็อดคิดถึงผู้หญิงอีกคนไม่ได้
“ถ้าคุณดาวมาเห็นภาพนี้นะ คงนอนไม่หลับไปเป็นอาทิตย์แน่ๆ”
หลังจากพาร้อยรักไปรับการ์ดแล้วคีรินทร์ก็พาหญิงสาวไปส่งบ้านตามที่เธอต้องการ
“เข้าบ้านก่อนสิคะ” ร้อยรักที่ลงจากรถและถอดหมวกกันน็อกคืนคีรินทร์เอ่ยปากชวน
“ไม่เป็นไรหรอกครับ”
“ไปดื่มน้ำก่อนเถอะค่ะ ขี่รถตากแดดมาตั้งไกล นะคะ เชิญค่ะ”
ว่าแล้วหญิงสาวก็เปิดประตูบ้านและพยักหน้าพลางขยับตัวให้ชายหนุ่มขี่รถเข้าไปจอดในบ้าน เมื่อเป็นอย่างนั้นคีรินทร์ที่ปฏิเสธในตอนแรกจำต้องขับรถเข้าไปด้านในอย่างเลี่ยงไม่ได้
“ก็ได้ครับ”
“กลับมาแล้วเหรอยายรัก” กรองแก้วทักลูกสาวที่เดินเข้าบ้าน ก่อนจะมองเลยไปด้านหลังแล้วเอ่ยทักคีรินทร์อย่างแปลกใจ “อ้าว ผา”
“สวัสดีครับ” คีรินทร์ยกมือไหว้เพื่อนรักของแม่อย่างนอบน้อม
“สวัสดีจ้ะ ไปไงมาไงจ๊ะเนี่ย”
“คุณผามาส่งรักค่ะ” ร้อยรักตอบแทน ก่อนจะหันไปพูดกับคีรินทร์ “นั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้”
“อ้าว ไปกับภู ไงกลับมากับผาได้ล่ะ” กรองแก้วถามอย่างแปลกใจ
“เอ่อ...พอดีพี่ภูติดงานด่วนกะทันหัน เลยวานให้ผมมาส่งคุณรักน่ะครับ” คีรินทร์แก้ตัวแทนพี่ชาย
“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” กรองแก้วพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แล้วหันไปยิ้มให้ลูกสาวที่ยกน้ำมาวางลงตรงหน้าคีรินทร์
“ต้องขอบคุณคุณผาอีกครั้งนะคะที่วันนี้ช่วยมาเป็นธุระให้”
“ไม่เป็นไรครับ แค่นี้เอง” คีรินทร์บอกเสียงกลั้วหัวเราะ
“ภูกำลังจะแต่งงาน แล้วเมื่อไรจะถึงคิวของผาบ้างละ” กรองแก้วที่นั่งพิจารณาลูกชายคนเล็กของเพื่อนรักเอ่ยถามอย่างอยากรู้ เพราะด้วยหน้าตา หน้าที่การงาน บวกกับอายุของคีรินทร์ก็ไม่น้อยแล้ว
“เจ้าสาวผมไม่รู้ไปแอบอยู่ที่ไหนน่ะครับ ผมยังหาเธอไม่เจอเลย”
“ไม่หาหรือหาไม่เจอกันแน่จ๊ะ” กรองแก้วเอ่ยล้อพลางอมยิ้ม
“หาแถวไหนล่ะครับ วันๆ เจอแต่ซอกตึก”
พูดจบคีรินทร์ก็หัวเราะอย่างชอบใจ
“เราก็เพลาๆ การทำงานลงบ้างสิ จะได้มีเวลาไปหา แม่เราน่ะมาบ่นเรื่องผาให้น้าฟังอยู่บ่อยๆ ว่าไม่รู้จะบ้าพลังทำงานไปถึงไหน ทำงานประจำแล้วยังมีงานจ๊อบอีก” แม้สองแม่ลูกจะชอบเถียงกันบ่อยๆ แต่ฉายรวีก็ภูมิใจในตัวลูกชายทั้งสองคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับคีรินทร์ที่ดูเหมือนจะดื้อแต่ก็ขยันทำงานมากจนอดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะบางเดือนไม่มีวันหยุดเลยก็มี
“ก็ถ้าไม่ทำงานก็ไม่รู้จะทำอะไรนี่ครับ”
“นี่ถ้าไม่รู้ว่าผายังโสด น้าคงคิดว่าผาตั้งใจทำงานเพื่อเก็บเงินแต่งงาน”
“ไม่ได้แต่งเมีย ก็เก็บไว้ใช้ตอนจำเป็นหรือไม่ก็ซื้อของที่ตัวเองอยากจะได้แหละครับ”
“ได้ข่าวว่าผ่อนคอนโดฯ ด้วยนี่ใช่ไหม ผาจะเก็บไว้ไปอยู่ในอนาคตเหรอ” กรองแก้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะอีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะไม่มีบ้านอยู่ แต่ยังไปผ่อนคอนโดฯ แบบนี้ หรือว่าอยากแยกไปอยู่ตามลำพัง
“เปล่าหรอกครับ คือซื้อไว้เก็งกำไรน่ะครับ นี่ก็เพิ่งขายไปเอง ได้กำไรมานิดหน่อยน่ะครับ”
“ความคิดดีนะเนี่ย” กรองแก้วชมจากใจ ค่อนข้างทึ่งกับความคิดของชายหนุ่ม
“หาไปเรื่อยแหละครับ ตราบใดที่ยังมีกำลังพอจะหาได้”
“น่ารักจริงๆ เลยหลานฉัน ยังไงน้าก็ขอให้เจอเนื้อคู่เร็วๆ นะ ดูดีๆ ในซอกตึกอาจจะมีโผล่มาสักคนก็ได้” ผู้สูงวัยกว่าเอ่ยล้ออีกครั้ง
“หวังให้เป็นเช่นนั้นครับ” คีรินทร์ตอบรับพลางหัวเราะชอบใจยกใหญ่ หลังจากนั้นชายหนุ่มก็นั่งคุยกับสองแม่ลูกอยู่อีกครู่ก่อนจะขอตัวกลับ
“นี่ถ้าแม่มีลูกสาวอีกสักคน แม่จะเอาตาผานี่แหละเป็นลูกเขยคนต่อไป” กรองแก้วพูดลอยๆ กับลูกสาวขณะมองตามร่างสูงที่กำลังขี่รถมอเตอร์ไซค์คู่กายออกไปจากบ้าน
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
เปิดจอง
ขอความรักที โดย ไหมขวัญ
ราคาปก 265 บาท
เปิดจองตั้งแต่วันนี้ - 20 กุมภาพันธ์ 2560 ในราคา 225 บาท
ฟรีค่าส่งพร้อมของที่ระลึก
***จัดส่งวันที่ 6 มีนาคม 2560***
สั่งจองและแจ้งโอนได้ที่
- inbox แฟนเพจ รดามณี-ไหมขวัญ
- อีเมล kesmani1@hotmail.com
เลขที่บัญชี
ชื่อบัญชีนางเกศมณี สุฤทธิ์
- ธนาคารกรุงเทพ สาขาคลองด่าน เลขที่บัญชี 183-058368-6
- ธนาคารกสิกรไทย สาขาสมุทรปราการ เลขที่บัญชี 224-2-44911-2
- ธนาคารไทยพานิชย์ สาขาเทสโก้ โลตัส ศรีสะเกษ (ต่างจังหวัด) เลขบัญชี 404-919917-9
“แน่ะ บอกไม่มีแฟนแต่พกหมวกกันน็อกติดตัวถึงสองใบเลยเหรอครับ ไม่เบาเลยลูกพี่เรา” มาวินเอ่ยล้อหัวหน้างานเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนเสียงหัวเราะนั้นจะหายไปเมื่อโดนเอาคืน
“ล้อคนอื่น ตัวเองล่ะพกมาทำไม”
“ของแม่ทูนหัวครับ ไม่พกไม่ได้ ถ้าโดนเรียกตัวแล้วไม่มีหมวกไปให้ จะโดนโวยหาว่าอยากให้เธอตายไวๆ งานเข้าผมอีก”
มาวินทำคอย่นและสีหน้าขยาดเมื่อพูดถึงแฟนสาวที่กำลังคบกันอยู่ ไม่รู้ว่ากลัวหรือเกรงใจ แต่ก็เรียกเสียงหัวเราะจากคีรินทร์และร้อยรักได้เป็นอย่างดี
“นี่ก็ใกล้เวลานัดแล้ว เราไปกันเลยไหมครับ” คีรินทร์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูแล้วเอ่ยบอก ก่อนจะเลื่อนถ้วยกาแฟที่ดื่มหมดออกไปเล็กน้อย
“ก็ดีค่ะ ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์เสียสละเวลาไปเป็นเพื่อน”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะอีกไม่นานเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว” คีรินทร์พูดพลางยักไหล่ แล้วหันไปถามมาวินที่ยังนั่งอ้อยอิ่งจิบกาแฟไม่มีทีท่าว่าจะลุก “แล้วนี่จะกลับเลยไหม”
“กลับครับ แต่ผมขอนั่งตากแอร์เย็นๆ อีกสักแป๊บ” มาวินยกกาแฟขึ้นมาจิบและยิ้มให้ทั้งคู่จนตาหยี
“งั้นไปก่อนนะ”
“ไปนะคะ”
มาวินพยักหน้าโบกมือให้กับคนทั้งคู่ที่เดินออกไปจากร้าน ก่อนจะหัวเราะในลำคอเมื่อร้อยรักใส่หมวกกันน็อกไม่เรียบร้อยคีรินทร์จึงขยับให้ ดูแล้วไม่ต่างจากคู่รักเลย และตอนนั่งซ้อนท้ายที่ต้องจับเอวคนขี่นั้นด้วย เห็นแล้วก็อดคิดถึงผู้หญิงอีกคนไม่ได้
“ถ้าคุณดาวมาเห็นภาพนี้นะ คงนอนไม่หลับไปเป็นอาทิตย์แน่ๆ”
หลังจากพาร้อยรักไปรับการ์ดแล้วคีรินทร์ก็พาหญิงสาวไปส่งบ้านตามที่เธอต้องการ
“เข้าบ้านก่อนสิคะ” ร้อยรักที่ลงจากรถและถอดหมวกกันน็อกคืนคีรินทร์เอ่ยปากชวน
“ไม่เป็นไรหรอกครับ”
“ไปดื่มน้ำก่อนเถอะค่ะ ขี่รถตากแดดมาตั้งไกล นะคะ เชิญค่ะ”
ว่าแล้วหญิงสาวก็เปิดประตูบ้านและพยักหน้าพลางขยับตัวให้ชายหนุ่มขี่รถเข้าไปจอดในบ้าน เมื่อเป็นอย่างนั้นคีรินทร์ที่ปฏิเสธในตอนแรกจำต้องขับรถเข้าไปด้านในอย่างเลี่ยงไม่ได้
“ก็ได้ครับ”
“กลับมาแล้วเหรอยายรัก” กรองแก้วทักลูกสาวที่เดินเข้าบ้าน ก่อนจะมองเลยไปด้านหลังแล้วเอ่ยทักคีรินทร์อย่างแปลกใจ “อ้าว ผา”
“สวัสดีครับ” คีรินทร์ยกมือไหว้เพื่อนรักของแม่อย่างนอบน้อม
“สวัสดีจ้ะ ไปไงมาไงจ๊ะเนี่ย”
“คุณผามาส่งรักค่ะ” ร้อยรักตอบแทน ก่อนจะหันไปพูดกับคีรินทร์ “นั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้”
“อ้าว ไปกับภู ไงกลับมากับผาได้ล่ะ” กรองแก้วถามอย่างแปลกใจ
“เอ่อ...พอดีพี่ภูติดงานด่วนกะทันหัน เลยวานให้ผมมาส่งคุณรักน่ะครับ” คีรินทร์แก้ตัวแทนพี่ชาย
“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” กรองแก้วพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แล้วหันไปยิ้มให้ลูกสาวที่ยกน้ำมาวางลงตรงหน้าคีรินทร์
“ต้องขอบคุณคุณผาอีกครั้งนะคะที่วันนี้ช่วยมาเป็นธุระให้”
“ไม่เป็นไรครับ แค่นี้เอง” คีรินทร์บอกเสียงกลั้วหัวเราะ
“ภูกำลังจะแต่งงาน แล้วเมื่อไรจะถึงคิวของผาบ้างละ” กรองแก้วที่นั่งพิจารณาลูกชายคนเล็กของเพื่อนรักเอ่ยถามอย่างอยากรู้ เพราะด้วยหน้าตา หน้าที่การงาน บวกกับอายุของคีรินทร์ก็ไม่น้อยแล้ว
“เจ้าสาวผมไม่รู้ไปแอบอยู่ที่ไหนน่ะครับ ผมยังหาเธอไม่เจอเลย”
“ไม่หาหรือหาไม่เจอกันแน่จ๊ะ” กรองแก้วเอ่ยล้อพลางอมยิ้ม
“หาแถวไหนล่ะครับ วันๆ เจอแต่ซอกตึก”
พูดจบคีรินทร์ก็หัวเราะอย่างชอบใจ
“เราก็เพลาๆ การทำงานลงบ้างสิ จะได้มีเวลาไปหา แม่เราน่ะมาบ่นเรื่องผาให้น้าฟังอยู่บ่อยๆ ว่าไม่รู้จะบ้าพลังทำงานไปถึงไหน ทำงานประจำแล้วยังมีงานจ๊อบอีก” แม้สองแม่ลูกจะชอบเถียงกันบ่อยๆ แต่ฉายรวีก็ภูมิใจในตัวลูกชายทั้งสองคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับคีรินทร์ที่ดูเหมือนจะดื้อแต่ก็ขยันทำงานมากจนอดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะบางเดือนไม่มีวันหยุดเลยก็มี
“ก็ถ้าไม่ทำงานก็ไม่รู้จะทำอะไรนี่ครับ”
“นี่ถ้าไม่รู้ว่าผายังโสด น้าคงคิดว่าผาตั้งใจทำงานเพื่อเก็บเงินแต่งงาน”
“ไม่ได้แต่งเมีย ก็เก็บไว้ใช้ตอนจำเป็นหรือไม่ก็ซื้อของที่ตัวเองอยากจะได้แหละครับ”
“ได้ข่าวว่าผ่อนคอนโดฯ ด้วยนี่ใช่ไหม ผาจะเก็บไว้ไปอยู่ในอนาคตเหรอ” กรองแก้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะอีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะไม่มีบ้านอยู่ แต่ยังไปผ่อนคอนโดฯ แบบนี้ หรือว่าอยากแยกไปอยู่ตามลำพัง
“เปล่าหรอกครับ คือซื้อไว้เก็งกำไรน่ะครับ นี่ก็เพิ่งขายไปเอง ได้กำไรมานิดหน่อยน่ะครับ”
“ความคิดดีนะเนี่ย” กรองแก้วชมจากใจ ค่อนข้างทึ่งกับความคิดของชายหนุ่ม
“หาไปเรื่อยแหละครับ ตราบใดที่ยังมีกำลังพอจะหาได้”
“น่ารักจริงๆ เลยหลานฉัน ยังไงน้าก็ขอให้เจอเนื้อคู่เร็วๆ นะ ดูดีๆ ในซอกตึกอาจจะมีโผล่มาสักคนก็ได้” ผู้สูงวัยกว่าเอ่ยล้ออีกครั้ง
“หวังให้เป็นเช่นนั้นครับ” คีรินทร์ตอบรับพลางหัวเราะชอบใจยกใหญ่ หลังจากนั้นชายหนุ่มก็นั่งคุยกับสองแม่ลูกอยู่อีกครู่ก่อนจะขอตัวกลับ
“นี่ถ้าแม่มีลูกสาวอีกสักคน แม่จะเอาตาผานี่แหละเป็นลูกเขยคนต่อไป” กรองแก้วพูดลอยๆ กับลูกสาวขณะมองตามร่างสูงที่กำลังขี่รถมอเตอร์ไซค์คู่กายออกไปจากบ้าน
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
เปิดจอง
ขอความรักที โดย ไหมขวัญ
ราคาปก 265 บาท
เปิดจองตั้งแต่วันนี้ - 20 กุมภาพันธ์ 2560 ในราคา 225 บาท
ฟรีค่าส่งพร้อมของที่ระลึก
***จัดส่งวันที่ 6 มีนาคม 2560***
สั่งจองและแจ้งโอนได้ที่
- inbox แฟนเพจ รดามณี-ไหมขวัญ
- อีเมล kesmani1@hotmail.com
เลขที่บัญชี
ชื่อบัญชีนางเกศมณี สุฤทธิ์
- ธนาคารกรุงเทพ สาขาคลองด่าน เลขที่บัญชี 183-058368-6
- ธนาคารกสิกรไทย สาขาสมุทรปราการ เลขที่บัญชี 224-2-44911-2
- ธนาคารไทยพานิชย์ สาขาเทสโก้ โลตัส ศรีสะเกษ (ต่างจังหวัด) เลขบัญชี 404-919917-9
![](/images/icons/871.jpg)
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ : 10 ก.พ. 2560, 12:57:10 น.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 10 ก.พ. 2560, 12:57:10 น.
จำนวนการเข้าชม : 857
<< ตอนที่ 7 (30%) | ตอนที่ 7 (100%) + แจ้งข่าว >> |